" ik las hier ergens dat dat gaan liggen vaak kalmerend is.. maar dat vraag ik me toch af.... want als wij in het bos lopen en op een afstand gaat een hond zo liggend fixeren dan lopen mijn honden niet meer lekker mee.. masha wordt er bang van en gaat gelijk achter mij lopen.. jayla loopt er wel op af maar heel onzeker... vaak als ze dan dichtbij komen springt die hond die ligt op.. en rent met een noodgang op mijn honden af..
vind dat nooit zo fijn.. die van mij vinden dat ook eng als er opeens een hond keihard aan komt rennen..meestal buigen ze dan gelijk ook heel dominant over 1 van mijn honden heen.. "
Maar er is een verschil, tussen liggen en fixeren. Die van mij gaat liggen, kop plat op de grond. Als de andere hond dichterbij komt, blijft hij liggen, bij dominante honden staat hij langzaam op, sluipt laag weg, zonder te provoceren. Als hij ligt, en heeft zijn kop geheven, dan weet ik dat hij op gaat springen om te spelen, of hij voelt zich sterk aan de lijn, en wil wel eens grommen
Soms ligt hij helemaal plat, kop op de voorpoten en neemt hij een afwachtende houding aan. Hij voelt zelf aan, of het goed is.
Maar dat is los. Aan de riem, geef ik hem andere signalen. Ik blijf naast hem staan, hij kan niet wegvluchten. Dus de hond wordt belemmert in zijn "taal" naar de andere hond toe. Soms schrik ik van een grote hond, dus dat voelt mijn hond.
Liefst laat ik de riem los en loop verder. Hij kan zichzelf dan redden, in de situatie.
Er is 2x een miscommunicatie geweest in 17 mnd. 1x vloog een boxer op hem af om te spelen en deed Bruce pijn, waardoor hij boos werd, dat uitte in woest grommen, zich groot maken, GEEN hap of beet.
1 x daagde hij een hond uit, ik weet niet waarom, maar deze hond heeft niks met andere honden, dus ik denk, dat hij dat voelde.
Zijn liggen wordt door andere honden dus eigenlijk altijd goed begrepen.