Hoi Raquel,
Hoe oud ben je en wat is jouw plaats in het gezin? Het klinkt in mijn oren als puberstreken, niets meer of minder. En die houden het snelste op als je helemaal geen reactie geeft. Wat moeilijk is als je hond in je loopt te happen.
Met Christo werkte het heel goed om de riem om de dichtsbijzijnde lantaarnpaal te slaan, zeg maar aan de rechterkant van de lantaarnpaal heb je een hond die naar jou toe wil om te happen, achter de paal langs loopt de riem, en aan de linkerkant van de paal loopt de riem naar jou toe, jij heb de lus in je handen en je trekt de lijn strak. Zo heeft je hond zicht op je maar kan niet naar je toe. Ja, wel als hij achter de lantaarnpaal langsgaat maar daar komen ze niet zo snel op.
Terwijl je hem zo vast hebt en aankijkt blijf je doodkalm. Voor je hond is het onprettig om je wel te kunnen zien maar niet bij je te kunnen komen. Ondertussen levert het willen happen in jou niets op. Jij blijft nu kalmpjes wachten tot hij rustiger wordt, en zodra je denkt dat jullie samen verder kunnen lopen, loop je naar je hond toe, haalt de lijn achter de lantaarnpaal langs en neem je je hond aan de lijn weer verder voor een wandeling. Loopt hij rustig mee, prima, probeert hij het weer, dan is er altijd wel een volgende lantaarnpaal.
Puberhonden kunnen net als mensenpubers ten prooi vallen aan heel heftige emoties, tenminste, zo heb ik mijn puberhonden ervaren. En jouw hond zit in de puberteit. Ik zou me er niet al te druk over maken en gewoon zo rustig mogelijk blijven reageren op hem. En heb je de lantaarnpaal-techniek onder de knie, probeer het gedrag dan ook eens in positieve banen te leiden, neem een flos mee of een bal, en leidt hem af. Zo geef je hem een alternatieve uitlaatklep.
En vooral, probeer gewoon zoveel mogelijk van je puberhond te genieten, vat het niet te zwaar op. Ze zijn maar zo kort jong.
Groetjes,
Linda.