Dochterlief en ik waren gisterochtend lekker aan de wandel met Willem in het bos. Komt er een man met kind aan, en 3 honden. Ik zag dat die ene hond al een beetje "vreemd" deed, laag, fixeren, tanden blinkeren en een lage grom, dus ik vertrouwde het al niet. Springt dat beest zo in 1 klap op Willem. Terwijl ik het zag gebeuren jonaste ik gelijk die hond eraf.
Ik had eigenlijk zo snel ingegrepen zodat Willem het helemaal niet in de gaten had eigenlijk
Gelukkig maar, want ik heb er totaal geen zin in dat hij een trauma of wat dan ook oploopt.
Ben blij dat ik mee was met wandelen, want dochterlief was verstijfd, die was zo geschrokken, ze kon even niet reageren.
Ik snap het wel, want ons vorige hondje is overleden wegens een bijtincident, dus ik dank echt god op z'n blote knieen dat ik het eigenlijk al zag aankomen. Plus dat ik er sowieso op bedacht ben.
Ik probeer ook aldoor elke hond in te schatten als we er 1 tegen komen.
Gek maar ik dacht nergens aan, ik reageerde gelijk.



3 doggies
