Zoals de meeste van jullie wel weten heb ik een logeetje in huis vanaf woensdag.
Het is Doggie een schat van een hondje.
De eerste dagen liet ik hem niet los want wist nog niet zo goed wat hij zou doen.
Maar sinds gisteren blijft hij zo goed bij mij dat ik het wel aandurfde om hem los mee te nemen.
Nu ging ik vanavond de paarden nog ff op de wei zetten en doggie en luna liepen gezellig mee.
Het is zeker 10 minuten lopen naar de wei vanaf de manege.
De paarden gingen heerlijk de wei op ik maakte de draad weer dicht en liep aan richting manege.
De hondjes vrolijk mee huppelend.
Totdat Doggie iets in het bos hoorde en eens ff ging kijken.
Nou ik kon roepen wat ik wilde maar zijn oren zaten duidelijk in zijn zakjes en die had hij goed dicht geknoopt.
Ik hoorde zijn blafje steeds verder weggaan,en plotseling was het doodstil..
Helemaal in paniek ik terug naar de manege.
Onderweg al het ergste sanario in mijn hoofd Doggie zit in een konijnenhol hoe vind ik hem nog ooit terug.
Luna snel aan mijn man gegeven die daar op het terras zat,snel uitgelegd wat er was gebeurt.
Ik zeg ik pak de auto rij terug en ga hem zoeken.
Snel de auto in met mijn hart in mijn keel en ik keer mijn auto rij het terrein af de bocht om en wat zie ik daar.
Komt Doggie aangerend met zijn tonngetje uit zijn bekje helemaal bekaf van het rennen.
Ik zet de auto stil stap uit en hij springt zowat in mijn handen.
Goh je kunt niet geloven hoe blij ik was dat hij weer bij mij terug was.
Ik denk dat ik de volgende keer Doggie maar weer gewoon aan de riem hou het is echt niet goed voor mijn hart.



3 doggies






