Gisteren een gezellige dag voor mij en Daantje. Veel samen onderweg - alleen is ook maar zo saai.
Ik moest mijn fiets nog ophalen bij de universiteit. Dus met trein en bus in de spits daarheen.
Ik verbaas me hoe stabiel Daantje dan eigenlijk is. Kijkt niet op of om van alles wat er om haar heen gebeurt. Ok, die vogeltjes hadden wel haar interesse, maar ze blijft keurig bij me zitten terwijl de rolkoffers, hakken, tassen, lekkere luchtjes en weet ik wat nog meer vlak langs haar heen gaan.
Gaat vlot zelf de trein of bus in/uit met een vrolijke kwispelstaart
Niet trekken aan de riem, maar beheerst naast me meelopen, gaan we dan.
Bij mijn fiets aangekomen, Daantje voorin in de bak en door het centrum van Utrecht terug. Ze blijft heel relaxed zitten in die drukte.
Even snel een drankje op een terasje met een vriendin. Daantje gaat onder de tafel liggen en staat pas weer op als ik zeg 'we gaan verder meid'.
Weer in de fiets mee naar de DA praktijk, ik moest nog wat voer en medicijnen halen.
Daar aangekomen staat de rij tot buiten op de stoep! Dus maar even bijspringen daar. Snel met Daantje naar achteren. Riem los, jas uit een 'netjes zijn he meid' en aan het werk.
Meestal heb ik Daantje voor de zekerheid aan de riem, want vanaf achter kan ze makkelijk de spreekkamer in of naar de voervoorraad lopen. Maar dat had ik nu in de gauwigheid niet gedaan.
Kijk ik tussen de drukte door even naar Daantje, is ze zelf al keurig in de mand gaan liggen. Terwijl er minstens 3 mensen telkens de ruimte in en uit lopen, blijft zij keurig liggen. WOW!
Echt fijn, weer zo'n moment waarop ik me realiseer, dat ze steeds stabieler wordt. Ben helemaal trots op haar
En nu gaan we weer fijn samen op weg. Met de fiets naar de trein en dan aan het werk.
Groetjes Marit



3 doggies
Heeft toch wel de nodige investering gekost, maar die betaald zich echt wel terug