blehh krijg er een brok van in mijn keel, en de tranen vloeien rijkelijk hier.
toen mijn oom overleed en we afscheid moesten nemen hadden we na de kerkdienst de hond van mijn oom opgehaald om het stuk van de kerk naar huis mee laten lopen op de stoep naast de wagen zodat toch nog even een beetje bij hem was.
continu bleef ze naar die auto kijken, en als de auto even wat sneller ging,zette zij ook een extra pas erbij.
toen hebben we haar naar huis gebracht, ze ging gelijk liggen op de plek waar mijn oom altijd zat de arme schat.
was al heel verdrietig maar door die lieve trouwe schat brak mijn hart helemaal.
door zulke filmpjes of verhalen denk ik altijd weer aan mijn oom met zijn lieve vriendinnetje