schrikdraad

Morgen allemaal,

Net terug van een wandeling langs de Maas. De bedoeling was om ook langs de Maas terug te lopen, maar tegenwoordig hebben wij een NS wandelroute dus, zijn er al vroeg rugzakkers op pad.

Ik ben een stuk tussen de Maasheggen naar huis gelopen. Daar staan kalfjes in een weiland. Bo die wel eens neust met paarden, vond hen ook interessant. Ik riep hem, ik zag dat het schrikdraad was. Maar eigenwijs als hij is gaat hij op zijn doel af. Eerst stak hij zijn neus tussen de banden in, daarna tikte hij met zijn neus tegen de brede band er gebeurde niets, net toen ik dacht mss staat er geen stroom op, gilde Bo en spoot weg.

Klonk zo zielig, maar het gekke is dat hij dat koppelde aan mijn roepen. Hij wilde niet meer bij me komen. Spurtte voorruit en bleef staan. Ik netjes voet gezegd, Bo komt niet, me groot gemaakt, klein gemaakt, gek staan springen, andere kant op gelopen, Bo komt niet.
Eindelijk na nog eens voet, komt Bo, ik wilde hem niet meteen aanlijnen en liet hem weer gaan. Daarna bleef hij een aantal meters voor me uitlopen.

De weg naar huis is rustig, maar overal moet je straten oversteken waar auto's toch behoorlijk hard op rijden.

Een klein stukje verder lag een kleine plas met struiken er om heen, met daarvoor een bankje. In wanhoop heb ik stil gezeten en gedacht hoe moet ik dit aan pakken. Uiteindelijk kwam Bo kijken maar toen ik hem bij zijn halsband wilde pakken, sprong hij weg, bang alsof ik hem weer een schok zou geven. Ik ben toen naar het plasje gelopen en Bo kwam een stukje naar me toe, ik ben naar beneden naar de waterrand gelopen en hij kwam kijken, maar ik kon hem niet pakken. Toen ben ik op het smalle pad langs de struiken gaan rennen, Bo vindt dat altijd leuk en ja hoor, eindelijk na een paar spurten heb ik hem aan kunnen lijnen.

Nou dit is mijn ochtend verhaal, zeker 20 min. lopen lokken om hem te vangen.

Maar dit is de 2 keer dat Bo tegen schrikdraad aanloopt. Heeft iemand van jullie dit ook meegemaakt, en worden de honden slimmer mettertijd??????????

Mooie zonnige dag,
Liefs

Ik heb het wel een keer met Micky meegemaakt dat hij met een paard wilde neuzen en dat hij toen met zijn oortje tegen de schrikdraad aankwam ... maar hij koppelde dat aan het paard en vind sindsdien paarden doodeng want die bijten hem in zijn oor denkt hij. Daar krijg ik hem ook nog niet van overtuigd dat dat niet zo is.

Rowan is een keer als pup tegen schrikdraad gekomen maar is gewoon niet onder de indruk, hij kijkt eens boos, bromt wat en zorgt er dan voor dat hij de draad niet meer raakt. En dat heeft ie tot nu toe ook geen tweede keer gedaan.

He gatver, wat sneu zeg. En wat een ongelukkig toeval dat je net riep en hij die schrok kreeg.

Ik heb het nog niet meegemaakt.Heb hier in de buurt ook geen schrikkeldraad gezien. Ben er ook niet rauwig om eerlijk gezegd ,wat een rotdraad is dat zeg.

Hopen dat Bo het maar snel weer vergeet.

Slimmer worden ze volgens mij niet,Als ik tenminste kijk hoevaak mijn andere honden wel niet geprikt zijn door bijen maar gewoon door bleven gaan met vangen. Op 1 of andere manier lijkt dat niet aan te komen in hun hersentjes dat ze die bijen met rust moeten laten. En zolang Bo de pijn aan jou koppeld zal hij denk ik ook niet snappen dat het van het draad komt.
Misschien als elk prikkeldraad een schok geeft dat het dan doordringt??

Groetjes Marianne

Altijd een troost, als er gereageerd wordt

De 1e keer was draad langs een afgezet stuk in het bos speciaal voor schapen. De honden mogen er niet in, maar je kunt er wel omheen lopen. Bo liep achter ons en gilde en sprong opzij. Ook toen wilde hij opnieuw aan het draad snuffelen.

ja tommy een keer we dachten eerst dat hij in een klem was getrapt maar toen bleek het stroomdraad te zijn hij kwam juist bij ons en verser is het hem nooit meer gebeurd
iris en tommy

Oh, wat jammer Liesbeth dat je net riep op het moment toen Bo de stroom tik kreeg....pffff...

Nu koppelt hij het inderdaad aan jouw roepen/stem/zijn naam....

Wat je zou kunnen proberen is; een andere manier van roepen, fluiten, of zo..
En weer opnw. gaan koppelen aan een dikke beloning...
Maar daar gaat wel een poosje overheen...

Héél vervelend dat dit gebeurd is..

Sterre is ook wel eens tegen het schrikdraad aangelopen...

Zij wilde brood pakken aan de andere kant van het gaas, waar schapen staan...
Nu heeft ze dus "heilig respect" voor schapen voor de rest van de leven...

Ik heb het haar gewoon laten ervaren..

Niet gekeken naar haar toen ze de schok kreeg...

Sterre kwam juist direct aan "deze kant" lopen en zocht steun...

Als het ooit nog eens voorkomt - dat Bo tegen schrikdraad aan dreigt te lopen Liesbeth - houd dan je mond dicht, zodat hij het niet terug koppelt aan jou/je stem/ of wat dan ook...

Je bedoelde het goed door hem er weg te roepen, vreselijk lief bedoelt!!!
Maar zijn nieuwsgierigheid was sterker..
Pakte heel anders uit dan jij in gedachte had...

Komt wel weer goed, duurt alleen een poosje...

Nou, een extra dikke knuffel voor die geschrokken Bo..

En óók een dikke knuffel voor jou, voor de schrik...

Lieve groet, Ilja

Hoi ik wil nog even reageren,

Gisteravond langs een kinderboerderij gewandeld. Kalfjes achter hekken zonder schrikdraad op 2 plaatsen. Bo weigerde om ze aan te kijken of er naar toe te gaan, draaide zijn kont naar hen toe. Hoewel hij toch wel ietsje pietsje belangstelling voor ze heeft.

Naar mij is hij weer hetzelfde, luistert iets beter, maar dat kan alleen vandaag zijn

Liefs

zou het dan toch een lesje voor hem geweest zijn ?

als ik zo begrijp wel, heel vervelend wat er gebeurd is, maar je zie het , het komt echt wel goed.

willemijn.

Ach Liesbeth wat sneu voor jullie, zo'n pech.
Ik zou als ik jou was doen wat Ilja voorstelt.
Ik weet uit eigen ervaring dat het echt werkt. Arak wou echt niet luisteren, toen ik hem na mijn ongeluk weer zelf uitliet. Van geen kant!~~ Van de buurman mocht mijnheer alles, en van mij niet? Hij was volop in de pubertijd ook nog.
Ik ben gewoon van voorafaan begonnen met hierkomen.
Veel lekkere stukjes kaas en worst meegenomen (voor een droog kaakje komt niemand toch?), tijdens de wandeling een stuk of 6 keer geroepen, en na 2 dagen wist ie het weer.
Nu komt ie in volle galop aanracen als ik hem roep, want er staat altijd iets leuks tegenover, hoewel ik al lang niet meer elke keer beloon met eten. Wel met aaien en hem de hemel in prijzenDus.. het komt echt goed hoor meis.
groetjes van Betty en Arak

Ooooohh Liesbeth
Ik vind het zo zielig
Rebbel heeft namelijk ook aan een schrikdraad gesnuffelt, waar schapen achter stonden.
Ze schrok zo hard dat ze zeker 2 centimeter van de grond af kwam, en een hele hoge gil gaf.
Ik spreidde mijn armen, en ze kwam gelijk naar me toe.
Worstelde zich in mijn armen, en bleef zo even zitten.
Wat vond ik dat zielig zeg, sindsdien sprong ze elke keer over een witte draad, sinds een paar weken niet meer, want er waren kinderen aan het vliegeren,en hun draad hing op de grond, ze liep er gewoon overheen
Ik ben blij dat ze daar overheen is

Liefs Thea

Ja, het snijdt door je ziel als je hond zo hard gilt en opzij vliegt, net als met kinderen, je wilt ze zo graag behoeden voor enge dingen, maar dat lukt ook niet altijd

Maar, Bootje heeft zich gelukkig weer goed hersteld. Geweldige hond toch...en lief.....

Tis een plaatje

Dan krimpt je hart echt even als ze zo piepen. Vind het altijd zo zielig.
Raya had laatst dat die viel met zijn dolle bui en schok of pijn had?? Toen piepte die ook zo en ik naar hem toe kroop die helemaal tegen me aan en duwde zijn kop helemaal in mijn armen.
Zo lief.
We hadden visite en die dacht dat het heel ernstig was omdat ik maar niet terug kwam. Maar ik vond het zo lief hoe die grote lobbes dicht tegen me aan lag en zich liet troosten, wilde het even rekken hahahaha

Hij stond daarna trouwens gewoon op .... dus echt pijn had die niet meer.


Op zich is het piepen van prikkeldraad denk ik ook meer schrik toch? Weet nog wel dat als kind ik wel eens mijn vinger er op legde om te voelen wat dat was (hahaha ja ik was heel ondernemend,ook eens speld in stopcontact gestoken omdat ik wel eens wilde weten wat er dan gebeurde.......) maar toen schrok ik meer dan dat het echt pijn deed.
Maar ja, voor een hond even rot natuurlijk.

Groetjes Marianne

Hoi,

Da's mooi snel dan!!!

Goed hoor!!

Ben blij dat te lezen!!

Liefs, Ilja

Ik ken het Marianne,

Ik was ook zo op vakantie met een blikje met bramen me vasthouden aan schrikdraad om bramen te plukken. De bramen vlogen het blikje uit, zo schudde mijn hand... Ik ben het in ieder geval nooit meer vergeten. Ik was ook zo iemand om iets in het stopcontact te steken, maar voor de schok kreeg ik op mijn donder van mijn oudere zus.

Ik denk dat Bo zeker extra gegild en opzij gesprongen zal zijn van de schrik....

en Ilja,

Ik had het zeker niet verwacht, 's middags gedroeg hij zich ook anders in huis, maar we zijn op stap geweest en uitgekomen in Kampen waar net een 40 jarig bestaan was. toen we uitstapten kwam net de fanfare voorbij, Bo schrok zich rot en schoot opzij. 1 uur door de drukte gelopen. Hij deed het goed, verder doorgereden naar Urk en in Lemmer boodschappen gedaan, op de terugweg kwamen we langs mijn zus en daar hebben we langs een kinderboerderij gelopen. Niet verwacht dat Bo zich zo zou gedragen naar de kalfjes.

Misschien door alle indrukken op 1 dag, hij is nog nooit bij mijn zus thuis geweest, dat hij vandaag zo opvallend luistert.

Ik merk dat ik het toch moeilijk vind om Bo niet in bescherming te nemen, voordat ik er erg in heb reageer ik.

vr. gr. uit regenachtig Brabant

Nou, Liesbeth, Gelukkig dat Bo zich zo goed hersteld!

Eng is dat he? Als ze ineens in de schrikdraad hangen!
Lupo heeft het ook een keer gehad, ik heb haar inderdaad laten snuffelen en het laten gebeuren zodat ze de volgende keer zelf beter uitkijkt.
En waarachtig, ze is nooit meer in de buurt gekomen van schrikdraad.
Toeval of niet, ben er blij om, want het gegil gaat je door merg en been!

Geef Bo maar een dikke knuffel van mij!

Liefs, Juliette

Fijn dat het weer goed gaat Liesbeth!! Wat een schrikken...
Spike heeft dat nog nooit gehad, gelukkig maar!

Groetjes, Anita.