diego's verhaal

vorig jaar sprak een kennis van ons regelmatig over een amerikaanse bulldog die hij bij junks had weggehaald en die al 3 eerdere baasjes had gehad.het dier woog maar 30 kilo(nu 50)en had "iets" aan zijn achterpoten.hj kon hem zelf niet houden,omdat hij te vaak weg was.uiteindelijk besloot ik hem in huis te nemen en 's avonds om 8 uur kwam hij hem brengen.
ik schrok me kapot toen ik een reus van een hond voorbij zag vliegen door het raam met onze kennis aan een riem erachter.ik deed de deur open en werd onder de voet gelopen door diego.
diego is enorm imponerend om te zien met zijn schofthoogte van 65 cm en een borstbreedte van 35 cm,om van zijn enorme kop maar te zwijgen.mijn kennis dacht dat diego hd had,maar ik zag direct dat het dat niet was,maar besloot de volgende dag naar de dierenarts te gaan.
omdat ik 3 kleine kindjes heb,toen trouwens 2,want ik was zwanger,moet diego bij ons buiten liggen overdag,want het blijft een hond met een verleden wat niet precies te achterhalen is.ik heb buiten een overkapping,afgezet voor de wind met zeil,een bankstel erin en een warmte lamp voor als het vriest.
ik had een hondenhok,maar diego durfde daar absoluut niet in.diego vertrouwde me nog niet in het begin,en als ik riep kwam hij heel voorzichtig met allerlei schijnbewegingen naar me toe,en het was duidelijk dat deze mooie jongen al heel wat mee had gemaakt,hij was ook erg schrikachtig.
bij de da gekomen was de diagnose snel gesteld.diego heeft patella luxatie vierde graad aan beide achterpoten.simpel gezegd betekent dit losse knieschijven.dit komt vooral bij kleine rassen voor,en waarschijnlijk hebben ze diego als jonge hond zo hard geschopt dat het zo ver is gekomen.de da raadde aan om het te laten opereren.we besloten eerst links te doen.na de operatie zou hij 3 weken niet kunnen lopen,maar toen ik met hem thuiskwam rende hij de plaats op,omdat een bulldog een hele hoge pijngrens heeft,en hij altijd pijn heeft aan zijn poten,en ook nog pijnstillers had,voelde hij gewoon niets.hij moest ook een kapje om,zodat hij van de hechtingen af zou blijven.diego begon direct met zijn kop tegen het hek te rammen,zodat de kap in stukken scheurde.toen was hij tevreden.ik heb toen een handdoek strak om zijn nek gebonden,zodat hij er toch niet bij kon.
helaas bleef diego zijn poot gewoon belasten,waar de da niets van snapte,en in een bench leggen was geen optie,omdat ik hem al niet in het hondenhok kreeg.
de operatie is dus mislukt.diego loopt heel raar,omdat hij ook botvergroeiingen erbij heeft.
hij rent en springt en speelt wel gewoon,wat hij eigenlijk niet mag,maar ik heb ervoor gekozen om hem een leuk,hondwaardig leven te geven,dan maar korter.
als hij teveel pijn krijgt laat ik hem inslapen,en hij zal ook niet oud worden.die gedachte doet natuurlijk heel veel pijn,want hij is nog geen 3.
met wandelen was diego moeilijk te houden met zijn halsband,dus probeerde ik een slip.daarmee hing hij zich op tot hij flauwviel.niet met gewoon lopen,maar als hij een hond zag was het feest.hij begint niet zelf,maar als een hond gromt dan gaat hij door het lint.corrigeren was niet mogelijk.
toen heb ik besloten hem een prikband te geven,waar hij zich ook niks van aantrekt,hij voelt het gewoon niet,maar het geeft me genoeg controle over hem om hem te kunnen houden.
gaandeweg merkte ik dat diego steeds meer vertrouwen kreeg in mij en ook steeds beter ging luisteren,hij begon zich zelfs te hechten en kwam goed aan.hij werd ook minder schrikachtig en met 1 van de katten werd hij dikke vrienden,en freggel loopt altijd mee met uitlaten.
omdat diego zich aan me ging hechten en het eindelijk goed naar zijn zin had,mss wel voor het eerst in zijn leven,werd hij ook super-beschermend en mag er buiten niemand in mijn buurt komen.
's avonds als de kids op bed liggen,laat ik kyra en diego binnen en dan zit hij altijd pal naast me om geknuffeld te worden.ik sla dan mijn armen om zijn nek en leg mijn hoofd op zijn schouder.zijn neus legt hij dan in mijn nek.dat is voor mij het fijnste moment van de dag.
diego is voor anderen een hele moeilijke hond,soms zelfs agressief,en het is een enorme verantwoordelijkheid om hem te hebben,maar ik zou hem voor geen goud willen missen,hij is de perfecte hond.
het contact dat ik met hem heb opgebouwd,het wederzijdse begrip is uniek.
tot zover het verhaal van diego.als iemand nog iets wil weten,vraag maar raak

Super te lezen dat je je zo over diego hebt ontfermd... en dat hij zoveel aandacht en liefde krijgt. Dat een hond met een verleden zo aan je hecht zegt al genoeg
Wel naar te lezen dat hij waarschijnlijk niet oud zal worden, maar de tijd die hij heeft wordt in ieder geval goed benut, dat is veel meer waard, ook voor Diego.

Groetjes

Wat een triest verhaal met een heel mooi eind zeg. Wat goed dat je hem hebt meegenomen en hem zover hebt gekregen als hij nu is. Hem een fijn leven geeft.
Wel sneu dat hij misschien niet oud word ,maar heel mooi dat zijn leven in iedergeval zo een geweldige draai heeft gekregen.
Hoop dat die nog heel veel fijne jaren hebt met hem.

Groetjes Marianne

wat een verhaal en heb veel bewondering dat je nu zover bent gekomen met hem.

mag ik vragen hoe hij reageert op je kinderen en hoe dat in het begin ging.

Onze lassie is ook een hond met een nare verleden maar merk nu wel dat hij heel goed met kids om gaat en dat hij zich happy voelt en je merkt nu ook niks aan hem dat hij een nare verleden heeft gehad.

ik doe me petje voor je af dat je diego zo mooi leven geeft en dat je hem neemt zoals die is.

diego reageerde meteen heel goed op de kids,maar mag toch alleen binnen als de 2 kleinste op bed liggen,hij is erg lomp en je weet het nooit.soms wil hij zelfs niet naar binnen,maar komt toch ff knuffen.

Wat een aangrijpend verhaal zeg. Wat een pech heeft Diego gehad in zijn leven en wat fijn dat hij bij jou het geluk heeft gevonden.

Ik heb veel bewondering voor je dat je het gepresteerd hebt om zijn vertrouwen te winnen.

bedankt voor de lieve reacties!

Respect

Karin ik vind jou een "grande dame".

Superwijf!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Super Karin
en als ik een petje had deed ik hem voor je af

Grts, Annie

dank je wel,maar ik heb niet veel bijzonders gedaan.diego wel

brave diego!!!!!!!!
keurig karing!!

Goed zeg!! Maar als je schrijft, dat jij niet veel bijzonders gedaan hebt, maar Diego wel, moet ik zeggen, dat Diego dat allemaal niet zonder jou had kunnen doen.
Petje af voor jullie alletwee.

Groetjes Olga

dat is gewoon een kwestie van geduld en heeeel veel liefde

geweldig
gr liesbeth/skinny