Hier ook dergelijke lieve taferelen!
Ik lig sinds 10 juli met een kapotte knie thuis na een val op de hondenwei en ook hier zijn ze niet uit mijn buurt weg te slaan... De ene aan het voeteneind,de andere naast mijn bed, terwijl de deur naar de tuin de ganse dag open staat! Zo lief!
Wat dat minder wandelen betreft: ook dat kunnen ze best aan hoor, hier is de middagwandeling ook weggevallen door de situatie en de honden passen zich daar wonderwel bij aan!
Maar het ontroerendst was toen ik net gevallen was dat ze er allebei naast mij stonden en me likjes gaven,en héél voorzichtig waren (ik lag dwars over het paadje waar zij op liepen) en Gayuk echt aan het joelen was om hulp te roepen! Ze zijn dan ook bij mij blijven zitten tot er hulp kwam! Dit tafereel vergeet ik mijn hele leven niet meer,ondanks alle pijn van dat moment!