Sammie weet eindelijk wat hij later worden wil:Speurhond. En dan wil hij niet zomaar spoorzoekertje spelen, nee, meneer wil Schatzoeker worden. Hij is vast aan zijn eerste oefening begonnen. Het begon een paar weken terug met kleine zilverpapiertjes, niks bijzonders, maar al snel had hij zijn eerste echte schat gevonden: een briefje van vijf euro, die hij keurig uit zich zelf naar zijn baas bracht. een paar dagen later vond hij, toen hij onder de heg door tijgerde weer een voltreffer: een smartphone! (het ding deed het niet meer, mar dat is een bijzaak toch?) Trots kwispelend cirkelde hij om ons heen, blij met zijn nieuwste vondst. Gister liepen we in de stromende regen buiten en plotseling duikt Sammie een heg in. Toen hij er weer uitkwam stak er aan beide kanten iets uit zijn bek en....jawelhoor: een Seiko die nog werkte. Nu weten we ook meteen waarom hij er steeds met de krant van door gaat: hij zoekt de vacatures. En als er dan wéér geen speurhond gezocht wordt, dan eindigt het hele eieren eten in een krant die van pure frustratie in snippers in gescheurd. Als hij toch niet voor een carrière als schatzoeker in de wieg gelegd blijkt te zijn, dan heeft hij met drugshond ook geen problemen. Hij heeft in het park al meerdere dichtgesealde zakjes met verdachte inhoud gevonden.....




3 doggies







