Hoi Liesbeth,
Hoe ik ontdekte dat Jip een bijzonder goed neus had, was puur per ongeluk tijdens een wandeling...
Ik had een kauwgommetje in m'n mond en was dat stukkie gum, zat...
Ik spoog het uit en het viel in de greppel in het hoge gras...
Doordat het dreigde te gaan regenen draaide ik halverwege dit pad om, om terug naar huis te keren...
Jip rende mij weer achterna toen hij ontdekte dat ik gedraaid was...
Hij rende door de greppel en hield plots stil...
Toen raapte hij iets op en kwam het mij brengen....
Je raad het al
; het was m'n uitgespuugde kauwgommetje...hahahah
Ja, soms zoek je je een ongeluk en kan je het écht nergens meer vinden waar het botje, kluifje of speeltje is gebleven in de tuin...
Stom is dat hé...
En dan - op een dag - loopt de hond ermee in z'n waffeltje alsof het niet weg geweest is....
Jip sprong nooit - zo maar - over het hek..
Behalve als hij iets ging verstoppen..
Dat verstoppen - van een oortje of een kluif - deed hij het liefst in de akker van de boer naast ons huis...
Hij wist ook precies waar de kluiven lagen want soms zag ik hem net weer terug springen of plots weer met een kluif slepen...
Sterre heeft er ook een handje van maar die begraaft alles "hoog"..
Dus; op bed/in bed, op de bank, stoel...
Tussen de zitkussens van de bank...
Of onder de kleine kussentjes...
Ik heb een eigen stoel..
Soms ga ik zitten en dan denk ik; "pfff...wat nu weer"...
Dan heeft Sterre allerlei ballen, kongen en slinger/touw speeltjes onder mijn kussens op mijn stoel gestopt..
M'n echtgenoot kwam laatst onder zijn hoofdkussen een runderoortje tegen...
Nou ja, da's beter dan een opgegraven bot van de akker onder je dekbed...
Leuke topic trouwens om zo eens te lezen wat onze hondjes allemaal doen met de kluifjes en speeltje...
Lieve groet, Ilja