Tommie is een klein hondje die van zn vorige baasje nogal wat klappen heeft gehad. Dat merkte ik, zodra ik mn hand omhoog deed, kroop hij al in elkaar. Zodra ik mn stem verhief, sloeg hij al op de vlucht. Ook al was het niet aan hem gericht.
Veel tijd en geduld heb ik met hem gehad. Doormiddel van de hand omhoog te doen en hem daarna te aaien, is hij redelijk van zn angst af. Nu springt hij op mn schoot als ik met mn hand door mn haar ga. Weinig angst nog, wel oplettendheid.
Nu was het vanacht onrustig in de buurt en Tommie ging het bed op en af. Een hele nare gewoonte van mij is dat ik erg humeurig wordt als ik steeds wordt wakker gemaakt. Vanacht ook. Dus ik snauwde dat Tommie moest gaan liggen en slapen. Zodra ik dat doe, verdwijnt hij onder het bed om er vervolgens niet meer onderuit te komen. Tenzij ik op mn knieen onder het bed kruip en hem met een babystemmetje probeer te lokken.
Vanacht had ik er echter geen tijd voor. Zodra ik me omdraaide, kroop hij onder het bed vandaan. Ik hield mn adem in, wat ging hij doen. Het was even stil en vervolgens sprong hij op mn bed, liep om de andere slapende dieren heen en storte zich letterlijk in mn armen. Hij likte mn handen en liet zn koppie onder mn kin rusten en na een diepe zucht sliep hij! En ik.... ik had moeite om mn tranen te bedwingen. Eindelijk komt hij naar mij toe, ziet in dat ik hem geen pijn doe.
Ik voel me nu zo gelukkig hihi
Groetjes Tamara



3 doggies





Geniet van elkaar, groetjes Jeske