Brrr, wat ben ik weer slim geweest. Werd wakker en zag al dat de beloofde zon er niet was. Nou ja, dan maar opstaan en een lekkere ronde lopen. De lucht zag donkergrijs, maar ik dacht het nog wel te redden. Er was vanavond toch pas onweer voorspeld?
Nope.. Een halve kilometer van huis barst de regen los. Doorgelopen want ja, we kunnen toch wel tegen een beetje regen?
Of de regen nog niet genoeg was, even daarna nog flinke donder en bliksem. Promise en vooral Duuk waren doodsbang. Wat moest ik nou? Sta je daar met 2 hondjes die je met grote angstogen aankijken
Een stukje verder staat een paard en allerlei andere dieren, van een oom en tante van Patrick. Ik wist dat ze daar waren, want ze waren ons net voorbij gereden.
Dus snel een stukje doorgelopen en toen hebben we daar in een oude caravan mogen schuilen. Ik, maar vooral de honden hebben dat hun in grote dank afgenomen
Als dank zijn ze daarna nog even op de foto gegaan ('het zijn toch zo'n schitterende honden'), daarna hebben we onze weg probleemloos en droog kunnen vervolgen.
Eind goed, al goed



3 doggies






