Ok, ben ik weer. Even wat rondgebeld. Oa. naar Boehringer Ingelheim die erg aardig waren, maar aangezien de fabrikant natuurlijk zijn product zo goed mogelijk weg wil zetten voor de zekerheid ook even een da in mijn oude woonplaats gebeld. Beide gaven aan dat ik me geen zorgen hoefde te maken.
Er wordt al weinig doorgegeven via de melk en mijn pups hebben ook nog eens toen de moeder de spuit kreeg bijna twee dagen niet bij haar gedronken (zij tolereerde het niet), dus ze hebben naar alle waarschijnlijkheid heel weinig binnen gekregen en het feit dat ze kerngezond overkomen is bewijs dat ze er geen last van hebben, anders had ik meteen de eerste of tweede dag al ellende gehad.
@ Annemiek - jij postte terwijl ik schreef 
En inderdaad ik ben ook op zoek naar een ander, maar tot dusver heb ik elders nog niet veel betere ervaringen. Ik woon hier nog niet zo lang, dus het is een beetje een zoektocht.
@ Cabasja - "Wat heeft Metacam nu te maken met ene baarmoederontsteking???" : dat vond ik dus ook. Boehringer meldde me dat veel da's dat doen, omdat 'een ontsteking maakt dat de hond ontzettend veel pijn heeft en voor da's is het daarom gewoonte naast antibiotica gelijk ook metacam te geven'. Nou heb ik zelf in mijn leven nogal eens een ontsteking gehad en daar antibiotica voor gekregen en sorry, maar als de antibiotica zijn werk doet, is de pijn te verwaarlozen. Lam argument dus, maar goed zij willen natuurlijk graag verkopen en ik vond ze erg beleefd. Receptioniste ging het voor me uitzoeken en binnen een half uur werd ik teruggebeld. Dat vond ik wel erg netjes.
Maar daar stopt het verhaal nog niet, want jouw commentaartje maakt dat ik toch nog wat meer wil uitleggen 
De da die ik nu had is er een van een praktijk van 5. Direct na de geboorte had ik een ander - een waarvan ik me net had voorgenomen dat ik hem absoluut niet meer als da wil, omdat hij liever met mij kletst dan dat hij oplet wat hij doet ...
Enfin, hij kwam dus omdat ik graag een spuit piton wilde en ik graag wilde dat hij de moeder zou checken of alles ok was.
Ik heb Lakelandterriers, dus dat wil zeggen klein moedertje, grote puppen en ze was dus aardig vermoeid. (Ze doet wel alles zelf en zonder problemen).
Op het moment dat hij kwam viel ze net in slaap met de puppen aan de tepels. Omdat ze er zo lekker bij lag wilde hij haar niet storen. Ze zag er gezond uit vond hij, terwijl ze dus opgerold lag te slapen ...
Ik wilde wel een spuit piton en die liet hij toen achter 'voor het geval er nog een pup in zou zitten, maar dat verwachtte hij niet'. Ik mocht de spuit als ik hem niet nodig had de volgende ochtend terugbrengen.
Ik wilde ook graag dat hij haar een spuit antibiotica zou geven 'just in case', maar dat vond hij helemaal overbodig.
Hij kan goed kletsen en ik ben altijd beinvloedbaarder als ik moe of gestresst ben, dus ik heb me om laten praten (ja, zeg maar niks, ik heb mezelf al meermalen hard voor mijn kop geslagen dat ik er weer intuinde - was niet de eerste keer met hem ....)
Terugkijkend vind ik eigenlijk dat mijn teefje al kort na de geboorte niet helemaal zichzelf was - dat was dus blijkbaar die ontsteking die we met een spuit antibiotica direct na de geboorte gewoon hadden kunnen voorkomen ...
Tot ze op een gegeven moment de hele nacht liep over te geven en ik haar 's morgens ging temperaturen en ze flink verhoging bleek te hebben.
Spoedafspraak bij de da en dat wilde zeggen dat ik een andere da had, nl. die van de spoeddienst.
Een aardige, erg stille man, die zich normaal gesproken meer bezig houdt met groot vee dan kleine huisdieren.
Hij heeft keurig een echo gedaan en me laten zien dat er nog vocht in de baarmoeder zat, vandaar dat ik instemde met de antibiotica.
Het rare was dat hij alles keurig met me doornam en liet zien, behalve de metacam. Alsof dat iets was wat onlosmakelijk verbonden was met de antibiotica. En zelfs toen had ik er nog geen probleem mee. Het was pas toen ik me realiseerde dat de bijsluiter van de metacam meldt dat het niet gebruikt mag worden bij zogende teven dat ik me zorgen begon te maken.
Ik prees me aanvankelijk juist gelukkig een geconcentreerdere en minder praatgrage da te hebben dan degene die ik normaal gesproken tref ...
A.s. maandag ga ik heen voor de follow up en dan zal ik hem hierop aanspreken.
Aangezien deze hele troep inderdaad niet had gehoeven als de eerste da zijn werk goed had gedaan (of ik me niet slap om had laten praten - ugh ik kan mezelf wel wat) en ik deze da normaalgesproken niet tref, ga ik er geen grote stennis om maken. Ik zal er wel bij mezelf notitie van nemen dat ik als ik deze da nog eens tref, ik hem gelijk duidelijk zal zeggen voor hij iets doet, dat hij mij moet zeggen wat hij gaat doen en waarom.
Wel ga ik er absoluut voor zorgen dat ik een andere da krijg binnen deze kliniek als mijn vaste da. Hopelijk is dat afdoende, want er is hier geen andere da in de buurt en dan wordt het ver reizen :S