Hé Allemaal,
Een iets vertraagd bericht, aangezien de omstandigheden.
Na in Zwitserland naar de dierenarts te zijn geweest, en ze daar een infuus had gekregen, hebben ze ook haar bloedwaardes afgenomen, en een foto gemaakt, waar iets aan haar nieren te zien was.
Die middag ingepakt en op weg naar huis gegaan, zodat ze in Nederland zo snel mogelijk geholpen kon worden. Toen we zondagavond aankwamen konden we om kwart over 8 ('s avonds) terecht bij een dierenarts die weekenddienst had.
Hij had bloed afgenomen, en een infuus gemaakt zodat ze weer wat vocht binnen kreeg. Ze zou daar een nachtje blijven voor onderzoek, vooral voor de nieren, en daarnaast om andere dingen uit te sluiten.
Maandag belde hij ons dat de bloedwaardes ietsje verbetert waren, en dat hij daar niet helemaal tevreden over was. Hij wou dat de waardes nog meer zouden dalen, maar verder ging het met Tinka prima, ze had gewandeld, gegeten, en kwispelde. Hij zou haar nog een dag en nacht houden in de hoop dat de waardes nu nog meer zouden dalen!
De tweede nacht was een ramp, ze had bloeddiarree, en haar bloeddruk schoot in ene zo omhoog dat haar netvlies los liet. Dinsdag belde hij ons op of we konden komen, want ook haar nier/bloedwaardes waren weer omhoog gegaan, in plaats van omlaag. we waren dus nog verder van huis.
Ook de dierenarts zat met zijn handen in het haar, want hij had gehandeld naar observeren van de hond. kortom, aan het infuus kon niet, vanwege haar bloeddruk, maar van het infuus kon ook niet.. Hij stelde ons de vraag of wij met de ambulance naar Utrecht wilden, om te kijken waar het vandaan kwam, want iets er tegen doen was eigenlijk niet meer mogelijk. Of dat we haar wilden in laten slapen. Daarnaast konden we haar ook mee naar huis nemen, waar zij nog minder dan 24 uur te leven had.
Tjah, onze keuze was moeilijk, we wilden natuurlijk het beste voor de hond, en wat is dat dan.. Met die reden hebben we haar daar in laten slapen, want lopen deed ze niet meer, zien kon ze niet meer, en ook zij had de moed al opgegeven..
Helaas hebben we nu dus ons hondje niet meer, we hebben haar in goede handen achter gelaten, en hij heeft zijn uiterste best voor haar gedaan!
Toch wil ik jullie even bedanken voor al jullie reacties en medeleven!
Met vriendelijke groeten, Anita
