Of t onder leuke hondenverhalen valt weet ik niet, maar het gaat over de kleine tekens die je van je overleden hondje kunt krijgen
Was daarstraks naar t tuincentrum, en voelde me erg leeg zonder mijn kleintje, ook al zijn de andere twee meiden mee..ik dacht even erg aan haar terwijl de meiden op t gras aan t struinen waren, en keek omhoog. daar zag ik een groep vogels, ik dacht nog dat lijkt wel...en de vogels vormden langzaam vladderend een W....de W van Wendy...mijn kleine meisje...toeval?? Ze was gewoon mee met ons
Toen ik laatst over de camping liep, het rondje om tegenover ons huis, had ik ook weer dat lege gevoel en verdriet...kom ik twee keer een zwarte kat tegen...Wendy was ook antraciet..kom nooit bijna een zwarte kat tegen daar, wel wit...als ik aan Wendy denk dan zie ik toch dat kleine hoopje donker...dat heb ik bij mijn opa met groen..het kan dus..
Ach, je kunt t zien zoals je wilt...maar...misschien toch die kleine tekens dat ze bij me is...
Dat ze allemaal bij ons zijn





