Die stoere tibbe van ons was vanmiddag niet zo stoer meer.
We waren net begonnen aan onze wandeling en tibbe ging opeens blaffen dus ik keek naar hem en zijn haren stonden helemaal overeind.. Ik dacht nou dat is heftig wat zou hij nou zien, dus ik kijken en zag in de verte iets liggen maar kon niet zien wat het was.
Tibbe bleef stokstijf staan maar kreeg hem toch zover om door te lopen en op veilige afstand kon ik inmiddels al zien wat het was. Zonder te forceren liep ik op het gemakje die kant op, gewoon rustig met slappe riem kwamen we dichterbij het "gevaarlijke" object.. Tibbe nog eens blaffen en haren overeind en het ding bewoog niet en maakte geen geluid..
Tibbe durfde het daarom wel aan om te gaan inspecteren.. Hij dacht zeker 'nou vrouwtje blijft er wel rustig bij'
En toen zei het vrouwtje; Tibbe, maffe hond zie je nou wel, niets om zo bang van te zijn!
Een kinderzitje dat in het gras langs de kant van het fietspad ligt.
Tja tibbe heeft heel veel gezien in de socialisatie periode maar ja dit net niet
Nou na dit avontuur konden we weer lekker wandelen en spelen! Nu ligt hij fijn te slapen want hij was er moe van.
Groetjes.



3 doggies




