Vandaag ben ik met Choice naar een agility wedstrijd geweest in Putte. Nagenoeg een thuiswedstrijd dus 'even' op en neer is peanuts.
Ik had wel verwacht dat hij het spannend zou vinden, maar hij bleek het wel érg spannend te vinden.
Groot terrein, wapperende vlaggen, harde muziek, stem over de luidspreker, blaffende honden, allerlei luchtjes en natuurlijk een hoop ren en vliegwerk.
Dus; flink wat indrukken voor een puppenmannetje.
Ik zette 2 stappen op het terrein en zag hem achteruit deinzen met zijn staart tussen zijn benen.
Shit..
Even goed nadenken, hoe pak ik dit aan? Want dit is mogelijk traumatisch als je het fout doet.
'Focus' is bij mij mijn key-commando. Mijn verzoek om aandacht, mijn verzoek om met mij te werken.
Ik had al voertjes meegenomen zodat ik hem met 'focus' bij mij kon houden en zodat hij netjes mee zou lopen ipv trekken en voor in die lijn hangen. Echter nu bleken de voertjes voor andere doeleinden goed.
'Focus' was even kort aandacht in zijn paniek.. Gelijk een voertje gegeven, daarmee begon hij weer te connecten met mij. en toen maar gaan voeren..Stapje voor stapje lopen en voer voer voer..
Langzaam aan zag je het 'oeh eng!' er vanaf komen, hij verruilde het voor aandacht aan mij en vertrouwen in mij en het feit dat ik hem nergens naar leid waar het gevaarlijk kan zijn.
We hebben daar zijn zusje en mama ontmoet, we hebben met de fokster staan praten en al die tijd was hij mij aan het aankijken. Steunen met voertjes en 'focus'bleek de juiste beslissing geweest te zijn.
We hebben nog even rondgelopen en zijn toen naar huis gegaan.
Hij ligt nu uitgeteld in de bench.
Al met al een mooie oplossing geweest dus
Ik ben trots op mijn kanjer, trots dat hij mij het vertrouwen gaf en daardoor steun vond in zijn 'focus'commando.
Hij liep prachtig mee, lette enorm goed op, ondanks alle afleidingen! Hij was nog wat voorzichtig, maar we hebben daar erg veel gewonnen.
Op naar de volgende ervaring.



3 doggies


Knap hoor! En leuk dat choice zijn mama en zusje heeft gezien 



