bedankt voor de reacties, en sorry voor mijn late reactie. ben nogal druk bezig met achter otis aan te hollen.
de sharpei's liepen idd los, ach ja niets aan te doen. met het onweer ging het baasjes ze uit de kennel halen omdat hij wist dat ze bang waren en ze binnen wou zetten, en toen namen ze de benen;
ik ben niet boos, ze weten dat hun honden niet echt vriendelijk zijn naar andere honden vandaar dat ze er niet mee naar hondenweiden en op straat mee wandelen, enkel in het bos. maar zo'n dingen gebeuren nu eenmaal het was echt een accident en samenloop van omstandigheden, ze waren heel redelijk en wilden ook zeker de kosten vergoeden.
het is een echte houdini, zelfs met een kap van 30cm slaagt meneer er in om het verband er af te bijten.
hij heeft pijnstillers en AB gekregen en ook een kalmerend middeltje sinds vandaag. omdat ik merkte dat hij echt gefrustreerd geraakt van altijd overal te blijven achter te haken met de kap, het feit dat ik hem sneller binnen roep als hij in de tuin zit, hij minder wendbaar is en vermoedelijk jeukt de wonde ook wel. ik loop ook heel de tijd achter hem aan of ben in zijn buurt en dat vind hij ook niet echt altijd even leuk. vandaar de "calmant" dan is hij minder gefrustreerd en ik ook geruster en dan straal ik mijn bezorgdheid ook minder op hem af.
hij zit er eigenlijk alleen maar aan als hij rondloopt, dan beweegt zijn staart en voelt hij het gewicht van het verband. als hij ligt blijft hij er mooi af. s' nachts slaapt hij ook zonder kap en knabbelt hij er niet aan, dus dat is ook al mooi. hij heeft een grote bench maar het wordt toch wel krap met kap om te draaien.
hij ziet er soms zo ongelukkig uit (vrouwtje waarom doe je me dit aan
), maar gelukkige loopt hij daarna weer lekker speels de tuinstoelen en bloempotten omver met zijn kap
, dus hij begint er wat aan te wennen