Wat ook heel heel belangrijk is, is de revalidatie.
Toen Luca op sterven lag in de dierenkliniek, zag ik op een gegeven moment een jack russelltje,
die voor de tweede keer een poot had gebroken.
De eerste keer was het heel goed gegaan, maar bij de revalidatie ging het verkeerd.
Een jack is moeilijk te temperen en de baasjes mochten hem maar heel kort uitlaten, veel
in de bench zetten en hem niet te veel gekke dingen laten doen.
De baasjes vonden het zo zielig, dat ze hem gewoon alles lieten doen, wat hij voor die tijd
gewend was.
Dus werd het van kwaad tot erger en moest de hond weer geopereerd worden, in korte tijd
weer een volledige narcose.
De dierenarts vertelde mij dit, dat de baasjes in feite de hond te vroeg en te veel hadden
laten rennen en lopen, omdat hij tenslotte een jack is.
En als laatste zei de dierenarts, dat hij niet meer geopereerd kon worden, als het nu weer
verkeerd ging en hij geen rust kreeg, dus gedwongen rust.
En dat dat moeilijk is met een jack, weet ik maar al te goed.