Zo net is mijn grootste angst uitgekomen.
Ik lag op bed met Nala, zij op een kussen, ik met mijn laptop op schoot aan de andere kant van het bed.
Plots schiet ze recht uit haar slaap, ze begint in paniek over het bed te hinken,
haar linkerachterpoot stond helemaal scheef, uit de kom..
Ik roep in paniek mijn broer (alleen thuis), hij vroeg wat is er, en ik ondertussen roepend: KOM NU NAAR HIER SNEL!"
Hij had nu wel door dat het serieus was en kwam in een rotvaart naar mijn kamer.
Hij zag hoe Nala in paniek op 3 poten hinkte en de achterpoot die helemaal scheef was.
Ik helemaal in paniek of ik mijn moeder op het werk moest bellen, en mijn broer die daar al schreeuwend op antwoord: DOE DAT DAN! Hij is normaal niet snel in paniek, maar zo had ik hem nog nooit gezien.
Mijn moeder had gelukkig haar telefoon bij,
En toen ik wou vertellen wat er aan het gebeuren was barstte ik in huilen uit.
Helemaal in paniek, met luide snikken en naar adem happend, vertelde ik wat er gebeurde.
Toen zakte Nala plots door al haar pootjes, en ze bewoog niet meer.
Ik heb dit werkelijk nog NOOIT meegemaakt!
Na 5-10 seconden, die als uren aanvoelden bewoog ze weer en sprong ze recht, ik nog steeds bellend met mijn moeder.
We hoorden en luide KRAK en haar poot schoot weer recht.
Ik dacht: Nu is het ergste voorbij, toen plots de ANDERE achterpoot fout schoot!
Hij stond helemaal fout! De andere poot!
Ik geraakte helemaal in paniek, mijn broer probeerde Nala te kalmeren die bibberde als een gek en nog steeds mankte,
en ik vertelde aan mama wat er gebeurde. Op dat moment valt Nala van de paniek van het bed (de lakens schoven weg..), ze is zo mager en breekbaar, ik dacht oh nee nu is het pootje zeker gebroken..
Mijn broer hielp ze snel en haar andere poot schoot ook weer goed.
In tussentijd vertelde mijn mama dat ze echt niet weg kon van haar werk, en toen schoot de andere poot dus ook weer goed.
Ze zegt dat als het straks nog eens gebeurd voor half 9 (einde werkdag voor haar) dat we dan meteen met spoed naar de dierenarts gaan of het ziekenhuis.
Ik heb serieus nog nooit zo hard geweend, ik was helemaal aan het hyperventileren, mijn beste vriendin heeft gebeld en ik mocht eerst rustig worden (wat zo'n 10 minuten heeft geduurd) want ik kon echt niet meer ademen en ik huilde als een gek.
Ik ben inmiddels rustig, Nala stapt normaal en ik houd haar nu goed in de gaten. Ik ben nog NOOIT zo hard verschoten.
Dat mag ze me echt nooit meer aandoen, het was zo verschrikkelijk..



3 doggies













