Ik heb hier al veel geleerd zo rond neuzend en lezend wat iedereen met zijn/haar hond meemaakt, en een paar dingen ook toegepast met groot succes.
Weet je, hoe je hond opgroeit, met in achtneming van het karakter, ligt altijd aan ons, de baas. Zo is het nu eenmaal.
Soms vergeet ik ook wel eens iets, en Arak zou Arak niet zijn, om daar dan onmiddellijk op in te springen. Dan moet je gewoon weer opnieuw alle stappen volgen, en het 'probleem'is zo opgelost Maar, ik wou even kwijt, het ligt dus echt nooit aan de hond. Ja, misschien door inteelt of ziekte, maar verder nooit.
Ik geloof, als je dat voor ogen houdt, je relatie met je trouwe maat nooit stuk te krijgen is.
Voorbeeld. Ik werd wat laks met komen als Arak los is.
Donderdag was het bar! Hij weigerde een vogellijkkie los te laten die hij had gevonden. Begrijpelijk, maar niet goed te praten. Daarna kwam hij niet naar me toe, toen ik hem riep terwijl hij met een tak speelde.
Oeiii! foute boel. Ik denk dan meteen: wat heb ik fout gedaan, en niet: wat doet mijn hond fout.
Oplossing was super simpel.
Beginnen bij het begin. Lekker plakje kaas mee ipv droge brokjes. Keer of 6 bij me geroepen, en in 2 sessies wist hij het ook weer. Voor een stukje kaas kom je als hond zijnde ook veel liever naar je baas dan voor een droog kaakje, zeg nou zelf
Wat mij betreft, zeker, een puppycursus was niuttig tot op zekere hoogte, voordat ik het met de leidster aan de stok kreeg. Arak vond het fijn om met al die jonge honden te spelen. Zeker, dit forum is fijn om dingen van te leren, en ik heb natuurlijk alle boeken gelezen etc., maar toch is de opvoeding van je hond een kwestie van je gezonde verstand en je hart volgen.
En nogmaals, ik vind dit een heel fijn forum. Eindelijk kunnen we hier ongegeneert lang over ons favoriete onderwerp kletsen!~~ zonder dat iemand zegt: heb je het nou alweer over Arak?
lieve groet van Betty en poot van Arak








