Tijdens de wandeling s'middags schrok roula (Een fokteef die afkomstig is van een broodfokker
, die wij een goede thuis bieden) van iets (ik weet niet wat, want we zaten ergens rustig op een grasveld in een bewoond gebied, geen auto was er te zien, ook geen mensen) Ze begon zeer hard terug te trekken en geraakte uit haar tuigje (vraag me niet hoe want ik weet het zelf niet, haar tuigje past perfect).
Ze liep razendsnel weg. In paniek begon ik achter haar aan te lopen, maar stopte toen omdat ik besefte dat ik het alleen maar erger maakte.
Romi mijn hond en dempsey de pup van mijn zus liepen op die moment niet aan de lijn, toen ik stopte bleef romi echter roula volgen. Dempsey bleef naast me. roula keek achter zich en zag romi. Op de 1 of ander manier heeft romi, roula overhaald om terug richting mij te komen. Daar stond roula dan op 30 centimeter van mij. Mijn reactie was om haar zo snel mogelijk te grijpen terwijl ik wist dat roula zou uithalen, dit deed ze dan ook en bleef me bijten uit schrik, de meesten zouden de hond dan los laten maar ik hield haar nog steviger vast. ik wou haar echt niet kwijtgeraken. Het hondje heeft al zoveel moeten doorstaan (ik was niet boos op haar, zij kan er niets aan doen, het is de broodfokker zijn schuld)
Uiteindelijk kalmeerde roula en kon ik rechtstaan met haar in mijn armen.
Ik keek romi aan en zij keek mij aan, het leek alsof romi wist dat ze een goede daad had gedaan, ze keek me aan met een blik waarmee ze wilde zeggen, kijk eens baasje heb ik dat niet goed gedaan.
Ik heb romi en dempsey beloond, hen aangelijnd en we zijn terug naar huis gegaan, met roula in mijn armen en romi en dempsey naast me.
Ik ben zoooooo trots op romi en dempsey, op romi omdat ze roula meteen terughaalde en op dempsey omdat hij mooi naast me bleef.
Dit zijn nu eens mijn helden !!!



3 doggies
Echt fascinerend dat honden zo goed op elkaar vertrouwen en dat zij met elkaar op een bepaalde manier kunnen communiceren.








