Poehh..Donderdag was ff schrikken! We waren even een middagje op pad met de honden naar Lauwersoog.
Zoals altijd loopt Zorran zijn neus achterna, hij dribbelt naar de waterkant en kukkelt zo de grote diepe sloot in met een dikke laag drap, maar hij kwam er niet meer uit. Hij spartelde uit paniek nog verder naar het midden van de sloot.
Ik stond klaar om de drap in te springen, na mijn camera en al in het gras te hebben geflikkerd. Ineens komt Zazou aangespurt en springt met volle vaart zo de grote sloot in tot koppie onder aan toe en zwemt naar Zorran toe. Ze ging achter hem zwemmen en leidde hem naar de kant toe. Ze reageerde ook alsof het de normaalste zaak van de wereld was om zo een duik te nemen in die ranzige sloot, en de manier hoe ze hem redde, alsof ze dat vaker had gedaan, terwijl dat echt niet het geval is.
Zorran kennende zou hij nooit van een randje het water in springen, als hij er zoals op een strand er in kan lopen, is het goed.
En hoe Zazou handelde, fantastisch!
Ik stond te trillen er van! Geschrokken en trots tegelijk..
Een moment om nog steeds stil van te worden..
Daarna vertelde een voorbijganger ons dat er verderop een hondenstrand was, en we vonden dat ook even een ideale plek om Zorran positief naar huis te laten gaan wat betreft water.
Aangekomen bij het hondenstrand, ben ik het water in gelopen, en daardoor wilde Zorran ook wel weer het water in. Ze hebben nog flink wat plezier gehad daar 
Eind goed al goed



3 doggies










