Vandaag hebben wij het eerste gedeelte van een tweedaagse mantrailing seminar gehad.
Mantrailen is in NL nog een relatief weinig beoefende sport. De mensen van het Westlaeken Team uit Lippstadt doen het op de Amerikaanse manier.
Voor ons heel interessant om mee te maken hoe anderen het doen. We hebben veel punten van herkenning gezien/gehoord, maar even zoveel verschillen.
Hier in Duitsland worden de honden bijvoorbeeld meteen gecorrigeerd als ze op het 'verkeerde' spoor zitten. Wij doen dit niet en laten de hond veel meer zelf denken.
Daarbij werd ook gesteld dat een hond die niet met zijn neus aan de grond is, niet zoekt, niet bezig is. In onze groepen wordt het tegendeel vaak bewezen, net als mensen kunnen honden ook verschillende werkwijzen hebben.
We hebben een tweetal oefeningen gezien die we zelf ook uit willen proberen.
Dit had te maken met een negatieve verwijzing. Een hond kan op verschillende manieren negatief verwijzen (= aangeven dat er geen geur is op díe plek). Dit kan bijvoorbeeld d.m.v. een headturn, of de hond gaat cirkelen, of de hond gaat zigzaggen enz.
Nu werd er een voorwerp aangeboden zonder geur (een steriel gaasje in een nieuwe zak). De hond mocht ruiken en werd daarna verzocht te zoeken, maar aangezien er niks te zoeken viel was het afwachten hoe de hond aan zou geven geen geur te hebben. Omdat dit nog in de aanleerfase was, werd ieder oogcontact dat de hond met zijn geleider zocht direct beloond. Daarna werd het afgesloten met een klein motivatiespoor, want het zou een hond kunnen demotiveren om tot deconclusie te komen dat er geen geur is oftewel niemand te zoeken valt.
Dit is een erg leuke oefening om ook een keer in onze groepen te gaan proberen.
Verder werden er verschillende sporen uitgewerkt. Altijd leuk om te zien, maar niks baanbrekends. Wij hadden onze honden niet bij ons, dus alle tijd om goed te kijken en te luisteren. Er waren ook 2 bloedhonden aan het werk, prachtig om deze speurgiganten 'live' bezig te zien
Morgen nog een keertje naar Lippstadt..



3 doggies
