Hannah had mij het filmpje ook per PB gestuurd, en hij is inderdaad prachtig geworden. Ik verwacht dat de herinneringskist volgende week af is, ben een eeuwige twijfelaar en moet nog even een knoop doorhakken waar ik tekst wil op de kist en wat er dan op moet, dus daar hoop ik morgen een duidelijk idee over te hebben.
Het is inderdaad fijn dat haar as er weer is, ook vreemd. Ik wilde het eerst helemaal niet in beeld hebben, maar heb toch even gespiekt, en zag toen dat de strooikoker er heel erg mooi uit zag, juist niet kil of onpersoonlijk.
Na 2 dagen heb ik het op mijn kamer neergezet, vond ik toch een wat prettiger idee. En toen vond ik bij toeval het perfecte plekje voor haar urn, op mijn kamer hangt een heel groot canvasdoek met een foto van haar, en daar kan ik de urn onder zetten, dat past perfect bij elkaar.
Verder zoek ik vooral afleiding, ik geniet van jullie verhalen en foto's van jullie honden, en ik heb heel veel aan jullie steun en lieve woorden, jullie begrijpen het zo goed.
@Christien&Chelsea; Ik kan me voorstellen dat je je zoiets af kan vragen, maar ik vind het eerlijk gezegd een nogal ongepaste vraag op dit moment. Waarom haar lijf nog warm en soepel was weet ik ook niet, dat maakte voor mij ook niet uit, ik was blij dat ze er nog zo bij lag.
Ik weet niet precies wat je vraag is, misschien of ze wel echt overleden was? Want dat was ze wel, dat heb ik onbewust nog even gecontroleerd.
Ik denk dat mede door de apparatuur waarmee haar hart is gemasseerd (en dus kunstmatig klopt), en de zuurstof die word toegediend, het lijf nog in de oorspronkelijke staat blijft, tijdelijk.
Toen ik daar kwam om afscheid van haar te nemen was ze net gehecht, ze was kort daarvoor nog gereanimeerd.