" Naar mijn idee is fixatie (oren recht naar voren, kop omhoog en staart overeind) nooit goed, dit betekend dan dat hij dominant is. Hij ziet het dan als prooi en kan elke moment in de 'aanval' overgaan.
Kijken mag, maar fixeren niet, daar moet je hem dan uithalen. Door middel van een aanraking, rukje aan de riem, afkeurend geluidje. Allemaal op niveau van de hond. Reageert hij hier niet op dan zul je iets anders moeten bedenken.
Het beste is om hem al te corrigeren als je al ziet dat het gaat gebeuren. Dan zit hij er nog niet helemaal in en is het makkelijker om hem uit die gemoedstoestand te halen. "
O.k. dan is het bij mij geen echte fixatie, want bij mij ligt hij plat op de grond, kop strak op zijn voorpoten, en de staart ligt plat.
Net liep ik in de polder, had 50 minuten gewandeld, en toen mocht hij nog even spelen bij het water, hij zag 2 bordercollies rennen, hij neemt dan bovenstaande houding aan, blijft een tijd liggen, en komt dan overeind, en rent dan in sluipstand naar ze toe, en begint dan 2 mtr. van ze af, naast hen mee te rennen. Hij vind rennen gewoon leuk, en Bordercollies zijn toffe jongens.

De meeste die hier lopen, rennen continu op en neer, en Bruce kan dan lekker meesjezen, neemt wel de binnenbochten, anders houdt hij het niet vol, en die BC's die letten niet eens op Bruce
Vervolgens ziet hij een vriendin-labrador, neet weer die houding aan, tot ze dichterbij komt, sprint er op af, en daagt dan uit om te spelen.
Dus of het nou wel of geen fixatie is, het is in elk geval fixatie zonder kwaaie bedoelingen