Ik ben ten einde raad,mijn hele huishouden staat op zijn kop, en daar is zij schuldig aan!
In 1990 ben ik geadopteerd door een yorkie-dame,zij heeft mij gekozen,na enige tijd kwam er een maatje bij, samen kregen ze 2 nestjes, van het 1e nest hield ikzelf 1 reutje, hij is nu 15, en de 2e worp, 1jaar en 1 week later,bestond uit 1 reu, die van beide kanten de zware bouw (en wat extra)meekreeg.
5 jaar geleden stierf mijn meissie,mijn allessie, na 3 dagen ziek geweest te zijn,doordat zij, bleek achteraf,een overdosis medicijnen had voorgeschreven gekregen, van de dierenarts!!!
Kapot, helemaal stuk van verdriet was ik, en ik heb heel lang geen teefje willen hebben, tot vorig jaar, maar net toen ik wat ging rondkijken, belde een nichtje, haar oma begon te dementeren, en vergat af en toe dat ze een yorkie had,en of ik.....
En zo deed reutje no 4 zijn intrede,6 jaar, een rebel, blaft om alles, we moesten allemaal even flink aan hem wennen, maar vanaf dag 1 ging het eigenlijk uitstekend.
Oktober 2010 heb ik papa york moeten laten inslapen,hij had een hartkwaal, was doof, blind, dement,en door de medicijnen, incontinent. Ik mis hem verschrikkelijk, want hij vroeg nogal wat aandacht, dus na zijn dood viel ik in een enorm gat, en toen zag ik die advertentie, een teefje van 3 jaar.
Op het moment dat ik haar zag was ik om,al was ze wel heel angstig, ik dacht dat het met veel liefde en aandacht, wel goed zou komen.
De jongste reu bleef een paar dagen opdringerig, en nadat zij op zeker moment van zich afbeet was het zo bekeken, de oudste reu was even nieuwsgierig, en mijn "bolle"had totaal geen interesse, hij is als enige ooit gecastreerd, omdat hij zo dominant was t.o.v de andere honden, en dat ging een stuk beter nadien.
Maar toen begon ze te happen, eerst naar de cavia's en egels, en altijd van achter, ik moet echt heel goed opletten, en toen naar de andere honden als ik ze op schoot had, altijd van achter aanvallend, en nu moet ze steeds mijn bolle hebben, ze vechten!!!
Als mijn vriend komt springen ze met z'n 4en blij om hem heen, en dan ineens is ze gefixeerd op die bolle en vliegt ze hem aan, als ik ze dan uit elkaar haal heeft ze echt haar tanden in hem staan.
Alles kan goed zijn, en ineens spitst ze haar oren en vliegt ze naar de bolle en dan wil ze hem of bestijgen of ze begint te vechten.
En al past ze 2x in de bolle, hij is wel 14 jaar, en geen partij, zij is veel sneller.
Ik loop op mijn tenen, want al slaat 1 van de honden maar aan, dat is voor haar reden om aan te vallen.
Het stomme is, dat ze 's nachts samen bij mij op bed liggen en dan is er niks aan de hand, slapen ze tegen elkaar aan, maar zodra we opstaan, begint het weer.
Als ik overdag alleen ben met de honden, stuur ik haar bij de eerste tekenen in haar mand, waar ze moet blijven, tot ik haar weer roep, maar ze is al zo angstig, en ik ben bang dat ze zo nog angstiger zal worden, want ik ben echt stapelgek op mijn meissie, maar mijn bolle heeft hieronder te lijden, hij is wel al 14, moet hij dan zo zijn laatste dagen slijten?
Maar ik wil mijn meissie ook niet meer kwijt, ik ben echt ten einde raad, wie weet wat er loos kan zijn met haar, en waarom die bolle??
Zo gaat het echt niet langer.




1 doggies


