Hallo Jos,
Niet makkelijk om na zo'n lange tijd nog verandering in dat gedrag te krijgen, maar ik denk toch dat het kan hoor. Bij Kylie lukte het in elk geval.
Kylie had ook niet mooi "naast" leren lopen toen we haar kregen. Ze wilde ook steeds vooruit en toen ze eens wist naar welke leuke plekken we gingen werd haar geduld nog minder.
Ik vond het niet zo erg, want even verder kon ze los. tot ik een poosje met rugklachten zat en toen was elk getrek heeel vervelend. Omdat ik haar meer tegenhield en terugriep kreeg ze ook van die kuren zoals beginnen "janken" en "piepen" en "trekken". Soms zo'n lawaai dat buren dachten dat er een varken geslacht werd
als we pas de deur uit waren. Zozeer wilde ze vooruit.
Ik heb toen alle middeltjes geprobeerd en niets hielp : In een weide aan de leiband voortdurend van richting veranderen.. snoepjes geven.. haar met een ruk terughalen.. Hopeloos!
Maar Kylie is ook een kruising mechelaar en als je hun aandacht hebt, willen ze alles begrijpen wat je zegt.. alleen.. Omdat ze zo graag uitgelaten worden hebben ze dan geen oor of oog voor je... tot ze los zijn.
Wat ik je zou willen aanraden omdat het bij Kylie heel veel geholpen heeft :
Om te beginnen : Eens een andere route kiezen. Nu weet Diego dat je naar het veldje gaat en daar is hij op uit! Een ander parcours geeft nieuwe dingen waardoor hij niet steeds zo vlug mogelijk op het punt van bestemming wil zijn.
Tijdens het wandelen doe je hem regelmatig zitten als hij trekt.
Als jullie weer vertrekken en hij zet er onmiddellijk vaart in doe je hem opnieuw zitten. Kylie verstond het na een tijdje als ik zei dat ze terug moest gaan zitten als ze trok. Als ze rustig vertrok, al was het maar voor even, dan zei ik onmiddellijk "Goed zo Kylie, Kylie kan dat goed... Kylie trekt niet..." en van die dingen
Door dat doen zitten als het misging en prijzen als het goed ging kreeg ik onderweg haar aandacht en werd ze zelf blij als ze het goed deed.
Als je terug richting veldje gaat en je moet Diego doen zitten omdat hij trekt (en steeds echt wachten tot hij zit.. !) kun je hem zeggen nu rustig te zijn en dat hij straks mag lopen.. Als je zijn aandacht hebt, en die krijg je, want hij gaat naar je kijken omdat hij wil weten of hij terug mag lopen.. dan zeg je dat hij het goed doet, ondanks dat hij getrokken heeft.. Want hij is gaan zitten en hij wacht op je toestemming om terug te lopen.
Het trekken zal verminderen.. Ten eerste omdat het onderbroken wordt. Ten tweede omdat hij op jou moet letten in de hoop dat je zegt dat jullie weer verder gaan.. Ten derde omdat je hem voor elke paar stapjes zonder trekken prijst of streelt.
Ik wens je heel veel succes en probeer zelf ook wat relaxed te wandelen. Dat trekken is niet echt leuk... maar het is ook geen ramp 





