Ja, heb wel wat tips:
Allereerst: wanhoop niet ,je schrijft dat je je hond pas twee weken hebt. Het duurt wel wat langer voordat hij helemaal bij jullie gesettled is.
Even vanuit je hond bekeken:
- hij is pas 2 weken bij jullie
- er is hem niet aangeleerd om alleen te zijn
- hij heeft in een asiel gezeten (waar blaffen zelfbelonend werkt en de honden elkaar aansteken met hun geblaf).
-daarnaast heb je een beagle. Beagles zijn erop gefokt om in een meute mee op jacht te gaan en met hun geblaf prooien te duiden tijdens de jacht. Met andere woorden: het zijn honden die mogelijk wat meer moeite hebben met alleen zijn (het aanleren hiervan vereist wat meer tijd) en het blaffen zit ook in hun aard.
Dit zijn dus allemaal factoren die meespelen bij het probleem.
Ik denk dat je, net als bij een pup, vanaf 0 moet beginnen:
*Heb je de mogelijkheid om het alleen zijn langzamer op te bouwen?
Je geeft namelijk aan dat hij dan nog wel door familieleden tussendoor uit wordt gelaten. Zouden deze mensen gedurende de komende tijd niet als oppas kunnen fungeren?
* Bouw het alleen zijn op. Beginnen met 1 minuut of nog minder.
Loop dan casual naar een andere ruimte in huis, blijf even wachten, en voordat je hond aanslaat kom je al weer terug. Bij terugkomst de hond NIET aanhalen of blij doen. Erg belangrijk. Zorg dat er geen hele toestand wordt gemaakt van het weggaan en thuiskomen. Pas als de situatie kalm en normaal is, roep je je hond bij je en haal je hem aan.
Gaat dit goed? Doe dan hetzelfde, maar ga dan echt je huis uit. Begin heel kort, als het goed gaat, bouw je de tijd dat je hond alleen is op.
* Wat kán helpen (dit is bij mijn hond zo) is een positieven associatie geven met het alleen zijn. M.a.w. mijn hond is he-le-maal wild van Dental sticks. Als we de deur uitgaan verstop ik er eentje in een melkpak. Vlak voordat ik de deur uitga, gaat ze naar haar plaats en krijgt ze het melkpak. Zonder verder naar haar om te kijken, ga ik direct weg. Ze heeft dan niet eens meer door dat we weggaan. Het voordeel is dat ze én een positieve associatie krijgt met alleen zijn, ze haar tanden kan gebruiken (kauwen werkt stressverlagend) ze ook nog eens iets te doen heeft (melkpak verscheuren)
*Ook hoor je wel eens dat het wil helpen om je eigen stem op te nemen op een bandje en dit bandje keer op keer af te spelen als je hond alleen is. Heb hier zelf geen ervaring mee.
*Verder zijn er ook homeopathische middelen die hierbij kunnen helpen. Als je hiervoor kiest, doe dit dan wel onder begeleiding van een ervaren homeopaat. Ilja op dit forum weet hier veel van af.Zelf zou ik hier nog wel even mee wachten, je hebt je hond nog maar zó kort. Geef hem de tijd om te settlen.
De nadruk bij dit alles ligt op het opbouwen. Ik denk dat de lat nu te hoog ligt.
Succes & houd je ons op de hoogte,
Grtz, Mischa