Vanmiddag kwam ik met Mexx even van mijn werk weer (telefoon opgehaald) en toen ik bijna bij mijn ouders was kwam er vanuit een gangetje een cocker spaniel aanrennen, de baas was de auto aan het wassen.
Nu ken ik die cocker, dominant en valt uit, dus ik spoorde Mexx aan snel door te rennen. Mexx lusterde gelukkig en ging een versnelling hoger.
Helaas luisterde de hond weer eens niet en kwam dus achter ons aan de volgende straat in, de man erachteraan rennend en roepend. De hond viel nu ook uit naar Mexx (greep hem ook in zijn achterpoot en zij) die af en toe een grom liet hoger maar snel doorrende.
Mijn idee was doorfietsen tot ik thuis was (1 straat verder, rustige woonwijk, smalle straatjes, komt nauwelijks een auto langs) en hopen dat ie afdroop. Als ik namelijk zou blijven staan dan zou Mexx zeker teruggegrepen hebben en dat wilde ik voorkomen.
De man daarin tegen kwam scheldend achter ons aan dat ik moest stoppen (ja DAAAAG!!!). Een vriendin die bij de ouders op bezoek kwam heeft de hond weggejaagd. De man was woest!
Ik ook, maar heb hem genegeerd en Mexx nagekeken en ben naar binnen gegaan.
Mexx had wat schrammen maar verder gelukkig niks, behalve natuurlijk WEER een slechte ervaring..
Ik was echt woest op die man. Die hond valt altijd al uit en luistert nooit, en dan gewoon los laten lopen bij je huis..
En dan boos worden op mij als ik niet stop als ie achter ons aankomt! Je hond behoort dan te komen als je roept als je hem loslaat..
Als ik was gestopt dan werd het wel erg moeilijk om niet van de fiets te vallen als Mexx zich zou hebben verdedigd en zou er een gevecht zijn uitgebroken.
Ik ben ook niet over gevaarlijke wegen gereden, dus heb die hond ook niet in gevaar gebracht.
Pff wat een lef.. En geen excuses niks...







iets anders weet ik niet hoor.. Ik zou ook zo kwaad zijn.. Maar niks (weten te?) zeggen.. Wat een frustratie..
