Ik mis mijn meisje.
In het kleine jaar dat Daantje bij ons is, ben ik nog nooit thuisgekomen in een huis zonder Daan.
(Soms werd ze net eventjes uitgelaten, maar nu zie ik haar pas vanavond of morgen pas weer)
Het is wel eens voorgekomen dat ik haar een dagje niet zag, maar nu zit ik alleen thuis. En dat is niet voorgekomen sinds we haar hebben.
Heel eerlijk gezegd, ik had helemaal geen zin om van school naar huis te gaan, wetende dat Daan er toch niet zou zijn. Heel onwennig. Natuurlijk doe ik mijn eigen ding als Daan wel bij me is, maar ik voel gewoon haar afwezigheid - het is niet compleet zo.
Lief meisje, kom maar snel weer hierheen!
Ze is met mijn vriend bij mijn schoonouders (zijn ouders dus) En oja, ik mis mijn vriend ook wel, maar die werkt door de week en dan ben ik met Daantje.. Ja, dat is toch mijn meisje

Groetjes Marit



3 doggies












