Het gaat ook even niet over honden maar ik moet het kwijt, er is iets ergs gebeurd. Gisteren op het nieuws kwam een bericht over een moord. De beschrijving van de dader en de omstandigheden, deden mij bangelijk veel aan een collega denken, die trouwens voor zogenaamde familiale redenen sedert woensdag niet meer was komen werken. Hij heeft zijn vrouw vermoord met messteken, dit is nu bevestigd. En hij is voortvluchtig. Hij reed bijna dagelijks met mij mee in de auto naar het station. Ik wist dat hij problemen had, maar zo diep... had niemand van ons kunnen denken ! Ze zeggen dat soms over een moordenaar, het was een fijne kerel, waarvan niemand had verwacht dat hij iemand zou vermoorden... ik begrijp dit nu, want ik zou hetzelfde zeggen en denken. Door die dagelijks ritjes naar het station praatten wij meer met elkaar dan dat ik met andere collega's praat, en als hij zijn hart wou uitstorten, kwam hij bij mij. Ik voelde me een beetje de moederfiguur, hij heeft geen andere familie hier in België buiten zijn schoonfamilie, waarmee hij dus problemen had. Op het werk werd er vaak gelachen en gegrapt dat hij mijn toy boy was. Helemaal niet waar maar ik lachte vaak mee met de rest. Hopelijk keert zich dat niet tegen mij. Ik ben ergens blij dat hij niet weet waar ik woon, heb de hele nacht bijna niet geslapen. Ik had een dagje vrij vandaag, ik mocht uitslapen en het is mooi weer, ik zou kunnen genieten van een mooie dag, maar ik moet straks naar het werk om met de politie te praten.











) naar eer en geweten? Behalve dan die enkeling. Zolang jij naar beste eer en geweten hebt gehandeld en nog steeds praat als zodanig en eerlijk bent, valt je nix te verwijten. 






