Hallo allemaal,
Ik heb een vraagje/probleempje. Onze hond Tys is wanneer hij met mij is, aan de wandel bijvoorbeeld, altijd al wat beschermender naar mij, en dan met name naar andere mannen. Bij mijn vriend vertoont hij dat beschermende gedrag eigenlijk niet. Als mensen bijvoorbeeld plotseling op mij af komen, dan laat hij graag merken dat hij mij beschermd.
Ik heb dit nooit echt erg gevonden, en had dit verder ook prima in de hand als dit niet gewenst was. Dus ik kon het prima stoppen wanneer hij dat deed, en dat deed ie weer normaal, en heb het verder ook nooit aangemoedigd.
Maar ik vond het stiekem wel een veilig idee.
Hij luistert verder wel altijd prima naar me, en heb ik nooit gevonden dat hij dominant over MIJ deed. En nog steeds niet.
Maarrr ik ben nu ongeveer 7 maanden zwanger, En dat beschermende is sinds kort een beetje overgeslagen in agressie naar andere mensen (mannen). Als iemand richting mij loopt of op ons territorium komt, wanneer ik er alleen ben, dan gaat hij 'broesten' (weet geen ander woord ervoor. Gaan zn haren rechtovereind en als ik hem niet zn plaats heb gewezen (als ik bv net iets te laat reageer) dan gaat ie grommen en maakt hij echt aanvalsbewegingen. Ik vind dit best vervelend, en schaam me er ook een beetje voor, omdat als ik het niet optijd de kiem in smoor, dan kan ik hem bijna niet tegenhouden met zulk gedrag. Laatst tijdens het wandelen wilde een jonge man (puberleeftijd) hem graag aaien, en hij reageerde daar zo vel op, dat ik nu zelf ook wel wat gespannen ben als er mensen op me af komen wanneer ik alleen met 'm ben.
Ik vroeg me af of dit met mn zwangerschap te maken heeft, dat ie als het ware voelt dat ik zwakker ben ofzo en dat ie me meer wil beschermen. Heeft iemand hier ervaring mee?
Zelf heb ik dus nog steeds geen problemen met hem wat betreft luisteren en dominantie, alleen dus als mannen op mij af komen. Ook heeft ie dit godzijdank nooit bij kinderen. En heb dan ook wel eens het idee dat dat door mij komt, omdat ik dan zelf ook ontspannen blijf..



3 doggies


