Ik moet het even kwijt hoor meiden. Ik ben wel zo geweldig blij!~~~
Van de winter moest ik vanwege een stom ongeluk mijn Arak uitlaten met hulp van een rollator voor de korte stukjes. De buurman liet hem uit voor de grote wandeling.
Gisteren sprak ik een buuf, die zei dat arak toch zo netjes meeliep met die nare rollator. Ze moest er altijd om glimlachen als ze ons zo zag scharrelen. Het zal best!~
Maar vanmorgen waren we fijn op ons ochtendveldje, en zoals elke morgen ben ik steeds ontzettend dankbaar dat ik weer gewoon kan lopen en spelen met mijn boef.
Dus: gewoon een hele erge blije Arak en Betty zeg maar.
Het trekken gaat al een stuk beter trouwens Margje. Dankzij de rondjes. De smiecht weet al wat er komt als ie trekt, en gaat zelf al naast me voor het verplichte rondje.
groetjes Betty en Arak











