Vandaag kreeg ik weer even een warm gevoel van binnen, zo blij ben ik met mijn stabiele ventje..
Eerst ging Mexx even mee naar het terras, waar hij een uur onder de tafel lag te doezelen met zijn hoofd op onze handtassen (ideale waakhond) terwijl wij zaten te kletsen.
Daarna werd besloten even langs de kermis te gaan die er naast zat. Draaimolen, botsauto's kraampjes van die grote zwaaidingen etc..
Mexx liep lekker relaxed naast me en keek alleen even rond of er nog wat eetbaars ergens lag.
Bij de grijpmachines gekomen wilden 2 vriendinnen even hun geluk beproeven en bleef ik met Mexx ernasst staan. Zoals gewoonlijk had ik alleen het uiteinde riem vast (2 m) en liet Mexx zich alle aandacht van kinderen en bewonderaars welgevallen.
De machines stonden naast de botsauto's en ik had al een tijdje niet op Mexx gelet (hij gaat meestal liggen als ik langer dan 1 min stilsta) en toen ik opkeek lag meneer op de rand van de botsauto arena 
Die ong meter brede metalen rand waar mensen wachten tot de rondes voorbij zijn.
Mexx lag er met zijn kop op zijn poten, lichaam nog geen 20 cm van de rand waar steeds auto's langs knalden en hij keek naar 2 kindjes in buggys een stukje verderop (buggys zijn zijn tic :-p). Zijn staart kwispelde zachtjes..
Toen werd ik toch even warm van binnen.. Mijn witje dat gewoon zo rustig daar lag, met al dat lawaai, al die dreunen en al die gillende kinderen. En maar blij kijkend naar die 2 kindjes in buggys..
Voor mij is het zo normaal dat Mexx even mee over de kermis gaat, maar toen ik dat tafereel zo zag bedacht ik me dat dat eigenlijk wel heel super van mijn ventje is. Vooral als witje zijnde...!!
Toen ik hem riep keek hij me ook net zo vrolijk aan en kwam lekker duf overeind en een knuffel halen. En die kreeg hij... 







