Deze ochtend als ik nog in bed lag hoorde ik ineens dat ze beneden aan het vechten waren, ik dacht dat mijn vriend thuis was, maar omdat ik de "baas" ben over de honden, ging ik vlug naar beneden om hem te helpen. Toen ik beneden kwam zag ik dat er niemand meer thuis was en dat de 2 honden dus aan het vechten waren in de berging. Ik weet niet waarom, er lag geen eten ofzo... . Ze zijn nu al een half jaar samen, in het begin deden ze dit ook, maar het teefje was duidelijk de baas en hij heeft er zich bij neergelegd. Zij laat hem echter niets toe, in de tuin als hij wilt spelen, snauwt ze hem ook altijd weg, eten kan ik ze niet samen geven want dan pakt zij het van hem af (als ik er niet bij blijf), maar eigenlijk ging het de laatste maanden goed. Ze hadden zich erbij neergelegd wat de gang van zaken was. Ze zijn ook vaak met hun tweetjes hier eventjes alleen in huis, heeft nog nooit problemen gegeven. Maar nu is mijn vertrouwen weg, en heb ik schrik om ze alleen te laten samen. De teef had niks, maar zij had wel onze reu een aantal diepe wondjes in zijn gezicht, neus, oog, lip, ... bezorgd (hij is 20 kg zwaarder als haar... ) Nu had ik echt het gevoel van, wat als ik niet thuis was geweest, hoe was hij er dan aan toe geweest... . En kan ik ze nu nog gewoon samen alleen laten of moet ik ze even apart houden? De reu is er echt van aangedaan, je moest 'm zien liggen en het teefje toonde ook wel heel fel onderdanigheid naar mij nadat ik hun gescheiden had, blijkbaar had ze wel door dat het niet mag. Maar wat moet ik nu doen? Ze scheiden of ze gewoon blijven vertrouwen dat het niet meer gaat gebeuren?



3 doggies

Ik weet echt niet wat het is in mijn verhaal dat er voor zorgt dat jullie denken dat het probleem bij de reu ligt? Ofwel zie ik iets heel anders...
