Diane en Tank; Dat is ook heel erg, Tank met het schrikdraad....dat hartverscheurende was inderdaad zo erg..ik kan het niet eens meer echt voor mij halen. Het was een combinatie tussen heel hoog janken, maar dan ook echt een heel hoog geluid
We waren inderdaad bang dat hij overal bang zou gaan worden. Het was echt een heel klein bolletje wol, de eerste 10 minuten...maar dat leek heel erg lang. Daarna ben je blij dat je ziet dat zijjn neus weer ging ruiken en gelukkig herkende hij nog, want we dachten eerst dat hij niets meer zag en je bent zo bang voor zijn hart. Maargoed...alles is weer goed.De 36 uur zijn voorbij
de DA zei wel dat sommige honden er wel een les uittrekken, maar sommige dus niet. Ik hoop dat Dizzy dat dus wel heeft geleerd van deze ervaring.
Maartje; ja, Diz ging dus ook onder de bank van schrik..en echt we hadden het idee dat hij echt over het bijten van snoeren was gegroeid ( hij heeft dit maar 1 x gedaan en toen zat de stekker er niet met onze andere laptop) we zijn dus enorm alert op die snoeren, maar hij deed dus niet meer...tot afgelopen zondag. Schuldgevoel hebben we dus ontzettend..dus nu wordt de laptop alleen gebruikt in de werkkamer en niet meer in de woonkamer. Ik laat hem dus niet meer alleen, dus hij moet dus ook weer in de bench
als ik bijv ga douchen. Het is wel jammer dat dit dus weer moet, maar hij
is er dus niet aan toe. Maar het is wel een stuk veiliger. Sommige honden zijn zo nieuwsgierig... We gaan in weekend ook even kijken hoe we de meeste snoeren kunnen gaan verbergen, maar dan heb je toch ook weer snoeren waar dit niet zo makkelijk gaat. Maar even creatief zijn...
De DA was ook heel aardig, vond dit erg belangrijk ( kwam ook gelijk aan de telefoon, ondanks dat het nog geen telefonisch spreekuur was). Kwam met heel veel adviezen en mocht inderdaad altijd bellen.
Nogmaals ontzettend bedankt voor jullie lieve reacties...heeft heel erg geholpen..