Omdat ik de indruk heb dat het wel een beetje uitmaakt wat voor ras hond je hebt (een trekkende sint-bernard is een ramp, een trekkende dwerg- pinscher is lastig), wil ik wel graag weten hoe dwerg-pinscher mensen met lopen aan de riem omgaan. Ik heb dus mijn bijdrage uit een ander topic gecopiëerd.
Nog even over de flexlijn: ik vond ook dat je een hond aan de korte riem hebt, die loshangt, of de hond loopt los. Maar Mayra is zó actief! Het afleren om te trekken was een drama, omdat het haar niet uit lijkt te maken (ik geef geen ruk, gebruik geen slipketting, straf en mopper niet). Inmiddels loopt ze aan de flexlijn zonder trekken. Ze weet hoe lang die is, vergist zich zelden. Als ze niet trekt, beloon ik haar altijd met mijn stem (volgens mij denkt de hele buurt dat ik niet goed bij mijn hoofd ben, ik zeg steeds maar 'goed zo! braaf! wat een knappe meid!' etc). Als zij langs de verkeerde kant van een boom loopt, sta ik stil. Ze kan dan pas verder als ze zelf de juiste route terug uitzoekt. Dat had ze snel door! Alleen als ze een andere hond tegen komt, weet ze niets meer van lopen zonder trekken.
Op deze manier loopt ze lekker rond te snuffelen, ze weet wanneer ze verder moet gaan om te voorkomen dat de lijn strak komt (ik roep haar dan ook op tijd). Probleem is een beetje, dat ze niet kan lopen. Ze rent, of dribbelt of huppelt of springt.... lopen zie ik nooit
Loslopen gaat heel goed. Als ze niet wil komen, loop ik idd snel de andere kant op. Als ze niet snel genoeg achter me aan komt verstop ik me. Het lijkt er op dat ze de riem wel gemakkelijk vindt, dan hoeft ze me minder goed in de gaten te houden. Aanlijnen is dan ook zelden een probleem. Ik wacht nog even met de rituele verbranding van de flexlijn.



3 doggies




