Help ik weet het echt niet meer!

Jullie hebben de hond pas een week...zijn jullie al helemaal gewent aan de hond? Ik denk dat het voor de hond niet anders zal zijn...rustig aan alles opbouwen, probeer met z'n tweeën een middenweg te vinden tussen jou mening en de mening van je vriend, want twee verschillende meningen zal de hond ook niet echt helpen

maar als je nu al begint dat je de hond mag herplaatsen na een maand(wat dus niet zo is,want dan ben je strafbaar),dan kun je hem beter terugbrengen,en nooit meer een hond nemen.waarschijnlijk heb je er niet goed over nagedacht,als je het zo snel al op wilt geven.vergeet niet dat een hond zich ook hecht,dus als je toch van hem af wilt,kun je dat beter nu doen.

ik denk, maar das mijn mening, als die zo slecht klikt nu al, dat het niet goed komt.

een herplaatser moet je hart raken, en dan kan je echt heel veel aan, maar is dat er niet, en dat voel ik helemaal niet uit je woorden (en das geen beschuldiging, soms is dat gewoon zo).

als de hond zo onzeker is en na een weekend weer moet wennen aan een nieuw ritje (vriend weer werken) en jij geestelijk momenteel niet 100% stabiel bent.......
ik denk dat jullie een foute match zijn.

dan zou ik zeggen: bel het asiel eens, en overleg met hen, en niet gelijk vooringenomen zeggen dat ze daar niet goed zijn of niet goed voor hem zullen zijn of wat dan ook, misschien verassen ze je wel met hun reactie.

de hond mag jij trouwens niet zelf herplaatsen, die hoort terug naar het asiel en als dit nu zo slecht verloopt liever vandaag als gisteren.

klinkt misschien cru en niet wat men hier leven wil, maar ik weet ook wel wat van herplaatsers, en ik weet dat je veel kan overwinnen, maar dan moet er een basis zijn van verbondenheid, de hond volet dat ook feilloos aan, en soms, ook na een paar bezoekjes voelt het anders dan gedacht.

als je hem over 6 weken "weg doet" maak je de schade alleen maar groter.

maar dit is mijn mening maar....

Fortuna ik wil hem niet zomaar herplaatsen of weg doen.
Alles wat we nu met de hond mee maken was niet aan ons verteld.
We wisten hier totaal niet van behalve zijn gedrag aan de riem.
Ik Wil hem niet weg doen want ik ben gek op het beestje en ik weet dat het voor hem ook niet fijn is als hij weer ergens anders heen moet.
Maar zoals ik al zei wij wisten niet dat hij deze angst had en mijn relatie gaat er nu al aan onderdoor net als mijn sosiale leven.
En ik kan je vertellen ik hem niet zo veel vrienden en zit vaak thuis omdat ik zelf emotie regulatie stoornis heb.
Daarom heb ik barkey juist nodig zo kom ik wel buiten en voel ik mij thuis niet zo alleen.
Het Asiel heeft ons hier niets over verteld zelf de kapotte staart hebben ze niet veel info gegeven.
Blijkt dat dit wat ernstiger is dan verwacht zoals de dieren arts tegen mij zei aan de telefoon.
Vanmiddag ga ik er gelukkig heen.
Ik hou nu al van barkey ondanks alles maar het asiel heeft ons er wel in geluist en wij zitten nu met de rest van alle kosten die we nu weer gaan krijgen.

dat een hond verlatingsangst heeft,kan het asiel natuurlijk niet weten.
ik heb zelf ADD,dus heb ook niet veel vrienden,en zit vaak thuis.dat komt mooi uit,want dan heb je tijd om de hond op te voeden.jammer dat je te ver weg woont,anders kon ik je helpen.
maar geef hem de tijd,over 2 weken is hij veel meer gewend.het is logisch dat hij bang is om jullie kwijt te raken,want hij voelt jouw twijfel,en hij komt net uit het asiel.
je zou rescue-remedy van bach kunnen proberen.dat zijn druppeltjes uit de reformzaak die de scherpe kantjes van zijn angst af halen.

Gorby ik begrijp wat je bedoelt.
Maar ik vertel je dit asiel is echt niet goed.
Dat heb ik vandaag wel weer gemerkt door dat ik mijn eigen dieren arts heb gebeld om een afspraak te maken.
Maar goed ik heb een klik met de hond en hou nu al ontzettend veel van hem.
Het probleem is dat ik misschien niet tegen opgewassen ben.
Dit kwam allemaal als een verassing( verlatings angst)
En gister werd het allemaal even te veel met die staart die nog niet goed geheeld was terwijl het asiel zei dat het buistje er vrijdag af mocht.
Wij hebben het buisje gister verwijderd maar het resultaat is verschrikkelijk.

Wat je wel nu al kunt gaan doen is heel goed kijken waar je hond wel rustig van wordt... of juist extra onrustig.... bijvoorbeeld van bepaalde soorten muziek.... is hij rustiger als bijvoorbeeld de gordijnen naar de straat dicht zijn, of juist naar de tuin etc etc.... als je daar nu al naar gaat kijken, dan kun je deze dingen tzt gebruiken bij het opbouwen van alleen zijn...

Als hij duidelijk onrustig wordt als je vriend weggaat, dan kun je proberen om een oud (maar wel heel recent gedragen) T-shirt van je vriend tot een speeltje te knopen, en deze dan aan je hond geven.... een soort nestdoekje zeg maar... maar dan met de geur van je vriend...

Als je vriend weggaat kan deze hem wellicht ook een overheerlijke kong geven om hem af te leiden... en om het "weggaan moment" leuk te maken (namelijk lekker)

dit zijn allemaal dingen die je nu al kunt doen...

ook een echte aanrader is om een boek te kopen (lenen) over lichaamstaal en kalmerende signalen bij honden.... dit kan je heel erg helpen om je hond de komende weken beter te begrijpen....

Ik denk dat je met het asiel moet spreken, misschien hebben zij geschreven informatie over hoe je alleen kunnen zijn moet opbouwen. Daarmee moet je je vriend overtuigen.

Het asiel zou inderdaad voor de kosten van de staart moeten opdraaien.

Mijn hond is hetzelfde, of was. Nog steeds loopt hij te meuten als ik weg ga, maar na een paar kefjes is het klaar. Ik kon eerst niet eens naar het toilet met de deur dicht want dan ging hij al lopen piepen. Het kan goed komen, maar de hond moet eerst wennen en tot rust komen.

En jij moet tot rust komen. Je vriend helpt daar nu niet bij.

Fortuna ik vind ook dat een hond niet meteen aan de situatie gewent is.
En ik wil hem daarvoor alle tijd geven.
Maar ik woon samen en mijn vriend is het er niet mee eens.
Heb al gezegt dat hij eens op het forum zou kunnen kijken zodat hij misschien toch overtuigt raakt dat het even allemaal wat langer kan duren.
Ik ga met de dierenarts overleggen wat het beste is voor barkey en vraag hem ook welke producten ik hier voor kan gebruiken

heb je een bench voor hem?
http://www.dogweb.nl/gedrag/bench.html hier staan tips om je hond langzaam aan een bench te laten wennen,want een bench kan zijn veilige plekje worden,en hij kan niets slopen.
dan ga je het alleen zijn rustig opbouwen.eerst 1 minuut op de gang gaan staan,en teruggaan als hij rustig is,en flink belonen.zo breid je dat uit.heel langzaam

bij elke hond moet je dingen langzaam opbouwen,maar bij een herplaatser met een verleden en trauma's is dit extra belangrijk,anders maak je zijn angst groter.

Mariska, ik ga je denk ik wat vertellen wat je niet leuk zult vinden!! Ik weet dat je het beste voorhebt met Barkey maar ik ken ook je vriend en zijn familie!! Meid, en dit meen ik uit de grond van mijn hart, ik weet hoe moeilijk of dit is maar soms moet je kiezen uit liefde! Voor een hond maar ook voor je relatie! Je weet dat ik ook een keer deze keus heb moeten maken, en het is het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb! Eerlijk gezegd, denk ik dat Barkey niet de juiste hond is voor jullie. Als je relatie er nu al onder lijdt wordt het echt alleen maar erger. Willen jullie dit doen moet je echt 1 lijn trekken en er samen voor gaan, anders lukt het echt niet en daar is Barkey ook niet mee geholpen. En ja, dan kan het beter maar zo snel mogelijk! Denk goed na Maris, ga je er voor moet je echt het samen doen en de tijd nemen! De druk van je vriend voelt de hond ook aan, praat samen,overleg samen, beslis samen!!!

Heel, heel veel sterkte!!!

Ja fortuna ik heb een bench daar ligt hij nu ook in.
Hij is moe van de nacht(wakker en mij ook wakker gehouden) Hij slaapt nog boven.
Claire ik lees elke dag een boel over honden gedrag en hoe je het beste met dit soort dingen om kan gaan.
Verdiep me er heel veel in omdat ik dat voor Barkey graag wil leren. Dat shirt is een goeie tip
Wilma mijn vriend helpt daar inderdaad niet bij.
Hij maakt mij onrustig met het feit dat hij snel wil beginnen terwijl ik weet dat dit niet kan.
Hij heeft geen vertrouwen in de werkwijze.
Ik maak me daarom ernstige zorgen.

Elise ik begrijp het, en je weet hoe koppig hij soms kan zijn.
Gisteren was hij waarschijnlijk ook op door vermoeidheid en door de kapotte staart van Barkey.
Ik moet het nogmaals met hem overleggen want we moeten er inderdaad samen achter staan.
Er is wat spanning maar geen ruzie.
Maar helaas vertrouwt hij mijn werkwijze niet en vind dat het sneller kan. Ik probeer het hem uit te leggen maar hij luisterd er niet na en zegt volgende week beginnen we er mee..

Wat ik denk is, dat zijn familie gister wat gezegd heeft?? Hier hadden ze het er zaterdag ook al over en misschien dat hij daarom zo snel wil??
Laat hem dit lezen, echt, jullie moeten er de tijd voor nemen, maar wel samen!! Is er ook maar enigszins twijfel, ja, dan heb ik er een zwaar hoofd in of je dit moet doorzetten!

Nogmaals; veel sterkte!!

Ik lees net op je site dat je jou hondje nog maar sinds 26 maart hebt. Geef hem even de tijd om te wennen. Hij komt uit het assiel. dus het is niet zo gek dat hij last heeft van Verlating angst. Hij is dus al eerder verlaten door zijn vorige eigenaar, hij heeft dus een verleden.

Hij moet je leren vertrouwen en hij moet weten dat niet weer het zelfde gebeurt. Je bent zelf ook wat gestrest lees ik. Kan het echt zo goed begrijpen, het is allemaal zeker niet makkelijk,. maar probeer dat niet aan je hondje te laten merken. Hij moet leren je te kunnen vertrouwen. en dat heeft miss nog even nodig want hij is nog maar 1 week bij jou en je vriend.

Ik wens je heel veel sterkte. en probeer vertrouwen te wekken bij je hondje.. Dan komt het vast goed

Ohh en wat vervelend dat je vriend niet mee wil werken Dat maakt het dus ook niet makkelijker.

Goed dat je even het met je dierenarts gaat overleggen.

sorry, maar ik lees wel heeeeel veel goede wil , maar ik lees geen match
vanaf moment 1 heb je topics gezet waar duidelijk wanhoop uit spreekt, machteloosheid en ook een ondertoon van ergenis.

En dat mag ook, een herplaatser in huis nemen is geen kleinigheid, en al zeker niet zo 1, wat in dit geval ook heel jammer is is dat je geen stabiele 2e hond als had, ik denk dat deze hond in zo'n situatie veel meer op zijn plaats is, bij een heel stabiel gezin, waar hij stomweg meedraait zonder spanning om hem heen. Jij voelt je niet 100%, jullie zitten niet op 1 lijn...... ik voorzie problemen die nog groter worden.

ik bedoel dit helemaal niet lelijk, soms werkt het gewoonweg niet, wat ik wel heel erg zou vinden is hier mee doortobben, en dan over een maand constateren dat het echt niet gaat, dan is de hond nog veel meer beschadigd omdat hij zich dan echt wel gaat hechten, nu zal daar nog niet veel sprake van zijn. mIjn ervaring is is dat beschadige herplaatsen MAANDEN nodig hebben om tot rust te komen, zichzelf te worden, hun eigen karakter te laten zien, dat kan alleen als je de hond 100% neemt zoals hij is en er niets van vraagt over verwacht wat hij duidelijk nog (lang) niet aan kan.

Jullie hebben gekozen voor een herplaatser en daar moet je tijd, geduld en zorg aan besteden. Dat moeten jullie dan wel beiden willen. Als jouw vriend nu al aangeeft dat hij het er niet voor over heeft, dan denk ik dat het niet goed komt met jullie en Barkey.
Dus neem op korte termijn een beslissing, zodat de hond er niet de dupe van wordt.

Ik wil ook niet dat de hond de dupe er van wordt.
Ik wil hem alleen niet terug naar het asiel in arnhem doen.
Vanmiddag ga ik ze uiteraart bellen en kijken wat ze er van vinden hoe het nu gaat.
Hij had het daar echt niet goed, ik zal ook kijken wat de uitkomst van mijn dierenarts is.
En kijken wat het beste voor hem is.
Ik ben echt heel gek met hem!

Heel vervelend dat je vriend het niet rustig aan wil opbouwen.
Bij een hond met angst kun je niks forceeren, jammer dat hij dat niet wil inzien.

Probeer met je DA een plan van aanpak op te stellen en leg dit aan je vriend voor, misschien dat hij daar dan anders op reageerd omdat het advies van de DA komt en niet van jou.

Sterkte ermee!!

Dank je wel noortje, Ik ga dit ook zeker met de dieren arts overleggen.

Het enige wat moment nu heel erg belangrijk is om jezelf af te vragen is het volgende;

Als jij naar Barkey kijkt en je voelt hem, wat is dan je eerste impuls? In moedeloosheid wegschieten of een heel sterk vooropliggend gevoel dat jij voor deze hond wilt gaan, dat hij het waard is en dat jij het waard bent, hoe moeilijk en zwaar soms ook?

De volgende vraag die je jezelf kunt stellen is of je de overtuiging hebt dat jij er met je vriend uitkomt om samen op 1 lijn te gaan zitten. Dit is noodzakelijk voor het welzijn van Barkey.

Nog een belangrijke vraag die ik je stel; Heb je de financiele mogelijkheden om Barkey en jezelf ondersteuning te bieden met GT, homeopathie etc als dat nodig mocht zijn?

Dat een proces als dit met dips gepaard gaat vind ik niet raar. We zijn allemaal maar gewoon mensen met onze ups en downs. En zeker dit soort dingen knaagt soms aan je eigen stoelpoten waar je dacht stevig op te zitten. Het is een proces waarin je moet groeien en vertrouwen leren krijgen, vooral in jezelf. En gaandeweg merk je dat de gebruiksaanwijzing van de hond en jezelf steeds een stukje duidelijker wordt.
Maar alleen als je echt diep van binnen voelt dat je daarvoor wilt gaan met deze hond!

Ik las bovenstaand ook reacties van mensen dat je de hond niet moet laten merken dat je stress hebt.

Hoe wij mensen hiervoor ook onze best willen doen, helaas onmogelijk!

Honden Voelen , 'lezen' en ruiken feiloos jouw gemoed. Het enige wat op zo'n moment wijs is , is accepteren dat je even in zo'n gemoed zit en beseffen dat je op zo'n moment beter niets kunt doen en/of beslissen. Geen trainingdingen oppakken en lekker op de bank kruipen. Ga niet de schijn ophouden, hierdoor zend je dubbele boodschappen uit naar de hond wat alleen maar meer onrust geeft. Laat het gewoon er zijn en zet jezelf weer op de goede rit.

Ik voel verdriet dat ik hem te kort doe en dat ik het niet goed kan zoals het hoord.
Ik ben heel erg gevoelig.
Ik wil hem een fijne toekomst geven maar twijl er wel weer aan of ik dat wel kan omdat ik zelf ook niet in orde ben.
Ik heb geen geld voor prof hulp dat kan er net niet bij.
Wel geld voor voer en medische hulp als dit nodig is.
Ik weet niet hoeveel een GT kost..
En dat mijn vriend en ik niet op de zelfde lijn zitten maakt het alleen maar moeilijker.
Ik denk dat als ik geweten had van de angst van barkey dat ik er niet voor gekozen had om hem in huis te nemen.
Ik hecht heel snel aan mijn dieren en maakt het heel moeilijk om ook maar te denken dat ik hem weg moet doen.
Ben heel verdrietig Ik wil heel graag maar op de 1 of andere manier lijkt het wel of het niet werkt.

Wat maakte dat je voor Barkey koos in het asiel? Wat was de klik?

Jij bent misschien wat minder stabiel, maar ik denk dat het gros van de mensheid wel kampt met iets.

Waarin heb jij het gevoel dat je hem tekort doet?

GT = rond 100 euro
homeopathie = rond de 100 euro (denk ik)

(je kunt het asiel om advies/steun vragen he).

Als je geweten had van zijn angst had je niet voor hem gekozen schrijf je. Wat is het dat maakt dat je dit zo voelt.

De vragen die ik je hier in deze reactie stel hoef je vooral niet openlijk te beantwoorden hoor. Het zijn meer het soort vragen die je jezelf kunt stellen om dingen duidelijk te krijgen voor jezelf. Het antwoord gaat ons niets aan.

Ik wil heel graag maar op de 1 of andere manier lijkt het wel of het niet werkt.

Hier gaan weken zo geen maanden overheen. Probeer voor jezelf helder te krijgen waarom het voor jou voelt alsof het niet werkt.

Mariska, heb alleen jouw berichtje gelezen, dat je zo verdrietig bent, en je misschien niet de aangewezen persoon bent om deze hond een fijn huisje te geven.

je hebt deze hond net een weekje, meis, dat is toch heel erg kort, zelfs als je een pupje zou hebben, is een week veel te kort om al een fijne band met deze hond te hebben, dat heeft even tijd nodig.

geef jezelf en ook deze hond nog even de tijd, heus als jullie samen aan elkaar gewend zijn, moet je eens kijken wat voor hond je dan er voor terug hebt.

na een weekje, niet opgeven mariska, je bent voor deze hond gegaan, geeft het een poosje, en doe dat samen met je vriend.

Ik ben het wel met fortuna eens; een hond heeft echt wel een paar weken nodig in een nieuw huis om zijn draai te vinden en zal tot die tijd waarschijnlijk erg onrustig zijn en misschien al zijn slechte kanten uit de kast halen.
Volgens mij heb je wel echt professionele hulp nodig voor die verlatingsangst. Niet alle gedragtherapeuten kosten een grote bak geld. Er zijn ook goede therapeuten die voor relatief weinig geld bij jou langs kunnen komen. Ik kan natuurlijk niet in je portemonnee kijken, maar anders zijn er via internet ook al heel veel oefeningen te vinden die jou kunnen helpen. Belangrijk is wel dat je zelf energie gaat opbouwen om zoiets te gaan doen, want die therapie is ook voor jou intensief. Mijn ervaring is wel dat je met veel inzet grote stappen in korte tijd kan maken die het voor jullie beiden een stuk aangenamer kunnen maken. Heel veel succes ermee!

Ik heb hier een regelrechte Deja Vu
Shasta, van het forum, en ik hebben elkaar leren kennen via HP. Zij nam later ook een herplaatser in huis. En het is net alsof ik alles waar zij mee zat, hier nu overnieuw lees.
Ik ben toen ook meerdere malen bij haar langs geweest en we spraken elkaar veel (nu nog steeds). Zodat ik dr met de voetjes weer op de grond kon zetten. En toen ik daar op een dag kwam, zag ik een hele andere hond dan in het begin, wat Shasta dus helemaal niet zag. Ik heb haar dit verteld, en het opende haar ogen dat ze eigenlijk nog niet zo slecht bezig is! De verlatingsangst gaat met ups en downs, maar de rust is wel terug gekeerd bij hen. En zij wil de hond nu echt niet meer kwijt !

Je zit nu in een golf van gevoelens. Je voelt je machteloos en je kan de positieve dingen niet meer zien. Je vriend werkt niet mee, waardoor de druk nog hoger wordt. Te snel willen met een hond met deze klachten gaat niet. Als het averechts gaat werken ben je nog verder van huis. Jij wilt dit zo ook niet doen, maar gewoon in rust en regelmaat. Dat siert je, want dat werkt ook het beste.
Het is wel slim om alles even los te laten en vooral je slaap te pakken.

Is er iemand die jou kan bijstaan?