Bizarre les

Vandaag hadden Dobby en ik weer privéles in het bos. We liepen naar het strandje en kwamen een groepje mensen en honden tegen die een Ridgeback kwijt waren, die was met een uitlaatservice mee geweest, en geschrokken van knallen. Hij was kwijt sinds 1 uur en het was toen na 5en. Of we er een gezien hadden. Nee dus, op de parkeerplaats had ik alleen een witte herder en twee Duitse Herders gezien. En een Jack Russel. In ieder geval geen Ridgeback.

Verder gelopen, en ineens stuift een type jachthond voorbij, een bochtje om en weer weg. Geen baas in zicht.

Wij lopen naar het strandje, aan de lijn geoefend, en toen los. Er waren nog 4 honden die Dobby nétjes genegeerd had. Aan de overkant van het water rende die jachthond supersnel voorbij. Niet aan het jagen, dat zag ik nog wel. De trainster zei dat hij waarschijnlijk zijn baas kwijt was.

We lopen weg van het strandje en zien dat een van de honden van het groepje mensen dat op zoek was naar de Ridgeback achter was gebleven, de groep was al een eind verder maar nog in zicht. De hond liep mank, daar was iets niet goed, maar vooruit, hij kon de baas zien. Maar wéér bijna een hond pleite!

Toen bleek dat Dobby een talent had voor speuren, dat deed hij écht goed! In hoog gras, en hij vond zijn water Kong netjes terug, ook toen de trainster hem verstopte.

Toen stond die jachthond ineens achter ons. Gelukkig heb ik met trainen altijd een leren korte lijn en een flexi bij me, voor bij het water. Ik lijnde Dobby aan, en de trainster greep de hond, die blij leek eindelijk IEMAND gevonden te hebben. Met de flexi toen die hond aangelijnd, en aan de penning gekeken. Baas gebeld, maar die had de voicemail aan staan. Na wat geroep naar mensen een stukje verder bleek dat ze wisten van wie die hond was, dus we hebben de hond daar afgegeven. Bleek dat die mensen tegelijk met het baasje aan waren komen rijden, de eigenaar hadden gesproken en wisten dat die hond kwijt was. Die mensen vertrokken met de jachthond.

Even later kwam een zoekende baas aangelopen. Van de jachthond. Die hebben we toen weer achter die mensen gestuurd die naar de parkeerplaats gingen.

Tenslotte ging Dobby nog even goed de fout in bij het water, en lag weer te freewheelen: zwemmend jagen. Ik was net te traag met mijn sprintje om even te eisen dat hij luisterde. Die krijg ik nog wel, als het water op temperatuur is. Ik moet dan ook samen met hem gaan zwemmen/ spelen, en hem achterna peddelen als hij de fout in gaat. Dat kan nog leuk worden.

Maar wat een bizarre les zeg. Ik ben kapót.

We hebben niets meer over die Ridgeback gehoord (en ook niet gezien), ik hoop maar dat het daar goed mee gaat.

Joh, een les met hindernissen.

Wauw, wat een dag!!! Hoop dat het goed is afgelopen voor die ridgeback!!

So, wat een enerverende dag heb je gehad Wilma. En Dobby waarschijnlijk ook..

Lekker rusten dan maar vanavond?

is een ridgeback dan geen jachthond?was het die hond niet?

Nee, dit was een brak of een staande hond ofzoiets. Wit met zwarte vlekken. En geen ridge.

Dat was een pittige les vandaag.
En volgens mij ging het nog heel goed ook, ondanks één misser bij het water.

Je mag trots op jezelf en Dobby zijn.

Lekker bankhangen vanavond, en tevrede terug kijken.

Wat was dat een dag zeg.Is Dobby ook zo moe.

Dobby beweegt alleen zijn wenkbrauwen nog.

Jeetje wat een bizarre toestanden daar hahaha...
Ik zou persoonlijk niet blij zijn als mijn hond zoekraakt bij een uitlaatservice... Maar goed, gelukkig dankzij jullie hulp is de hond weer thuis.

Bijna een slapstick, moet er toch ook wel een beetje om gniffelen hoor