Omdat mijn man het hele gedoe met de zalmkoppen niet goed had begrepen, had hij er gisteren 2 uit de vriezer gehaald. Dus vanmorgen vroeg die dingen naar buiten gegooid, en de honden er achter aan. Jenna keek naar die kop, die kop keek kwaad terug, jenna droop af. Kiara begon er iets fanatieker aan dan vrijdag. Tot ze haar aangekloven kop ruilde voor de hele kop van Jenna. Die op haar beurt maar weer een beetje begon te trekken aan de afgekloven kop van Kiara. En hem vervolgens toch maar niet hoefde. Inmiddels zaten wij lekker buiten in de zon, met de geur van een visafslag in de neus. Kiara had 1 kop op, en nam de 2de in haar bek. En bleef zo zitten. 2 kopjes koffie lang! Wilde er vervolgens vrolijk mee naar binnen! Niet dus! Of het nu een daad van vertrouwen in ons was, of kramp in haar kaak, mijn dochter kon door een luide schreeuw te geven, nog net voorkomen dat Kiara die kop op haar schoot deponeerde! Om een lang verhaal kort te maken, die zalmkop zit nu in 2 goed afgesloten plastic tassen,klaar om voorgoed te verdwijnen.



3 doggies






