James had vandaag waarschijnlijk een loopse teef geroken, want hij had bananen in zijn oren. Hij rende het losloopgebied uit ondanks al mijn geroep om bij mij te komen
Hoe dichter ik in de buurt kwam hoe harder hij weg liep. Ik vermoed een combinatie van opkomende rebellie door pubertijd en mannelijke hormonen!
Mijn hart stond bijna stil, want ik zag hem al naar de weg rennen. Uiteindelijk is hij toch maar terug gekomen ( pffff), wat een opluchting.
Normaal gaat het zo goed met loslopen. Hij gaat nooit weg. Hield mij altijd goed in de gaten!
Aan de lijn heb ik hem nu goed onder appel. Hij loopt keurig naast me en markeert niet meer elke boom. Misschien was dit zijn protest van ik wil vrijheid?! Tjonge......



3 doggies
