TomTom tijdens het uitlaten.
Wat mij van de week overkwam, hemeltje lief. Ik moest nog wat boodschapjes doen en nam mijn gloednieuwe TomTom mee die ik netjes had gebombardeerd tot: Truffeltje. Moet wennen aan dat ding en werkelijk...soms stuurt ze mij echt het bos in. Het is dat ik de auto naar het winkelcentrum met mijn ogen dicht kan besturen maar het begon al bij vertrek. Ik stuur mijn auto weg van mijn huis en Truffeltje zei "probeer om te keren"! Nee schattebout...ik wil niet terug naar huis maar naar de winkel en die opdracht heb ik je echt gegeven. Nou, Truffeltje kreeg het door en navigeerde mij eindelijk de goede kant op.
Onderweg hoor ik vele malen een Tjing-Tjing geluidje. Het is een kassageluidje wat je moet behoeden om nog sneller te rijden of omdat je al te snel rijdt? Een van de twee of misschien wel allebei? In het begin vond ik het een reuze irritant geluidje maar nu krijg ik er koopneigingen van. Zodra dat ding tjingt, en dat doet ie tijdens een autoritje van ongeveer 15 minuten héél vaak, denk ik alleen maar; mooi, das weer aardig wat centjes wat ik heb bespaard en dat is een zeer voordelige gedachte. Dat dit zo niet werkt weet ik ook wel, maar ja, ik ben en blijf wel een vrouw en die denken nu eenmaal anders. In dit geval laat ik mijzelf die gedachte toe om het vervolgens nog net niet ten uitvoer te brengen. Nog niet! Ik weet mij nog steeds kantje boord te beheersen al vraag ik mij wel af hoe lang ik dit nog volhoud?
Vele bekeuringen worden mij nu bespaardt en dat moet ook wat opleveren, zo zegt mijn vrouwengedachte tijdens de dagelijkse boodschappen. Maar ja, dan spookt manlief door mijn hoofd en die staat werkelijk lijnrecht tegenover mijn vrouwengedachte. Kan wel kloppen, manlief is en blijft een man. Hij vindt dat ik niet iets extra's hoef te kopen omdat we! nu rijden volgens de snelheidsnorm en dat schijnt normaal te zijn, zo zegt manlief. Ineens vind ik hem meer man dan lief.
In de auto tik ik mijn huisadres aan en Truffeltje gaat weer de mist in. Zij wil dat ik wéér probeer te keren maar ik moet nog uitparkeren. Dan wenst ze dat ik linksaf sla terwijl ik al jaren weet dat ik echt rechtsaf moet en daarom doe ik dit maar trouw. Truffeltje maakt een nieuwe route en dan gaat het eventjes goed. Ze navigeert mij tot in mijn wijk om daarna de moed op te geven. Ze zegt zomaar "bestemming bereikt". 'Nee moppie', zeg ik netjes terug. We moeten nog een stukje want ik ga hier echt mijn auto niet parkeren! Je zal die hoos aan boodschappen daarna maar moeten dragen en daarom rijd ik nog maar even door. Totdat zij ineens aangeeft "na 80 meter bestemming bereikt." "Truffeltje, luister eens naar mij. Ik woon hier al bijna 20 jaar en we moeten deze straat nog uitrijden en dan linksaf, vervolgens nog een stukje doorrijden en dan pas ben ik waar ik behoor te wonen." Zo mompel ik tegen mijn nieuwe Truffeltje die niet meer terug kletst. Ik parkeer mijn auto en nadat Barca heeft geholpen met mijn boodschappen naar binnen te dragen op de voorwaarde dat hij daar rijkelijk voor wordt beloond, bel ik maar even met TomTom. Misschien hebben ze een wat kleffere Truffeltje voor mij in de aanbieding? Tis tenslotte wel 'n dure versie! Op de vraag of ik mijn TomTom na aankoop direct heb geüpdate, bleef het even stil. Oh, wat ben ik blij dat ik geen beeldtelefoneren heb! Die man van TomTom had dan mijn rode wangen kunnen zien. "Euh, uppe watte, en hoe doe je dat?"
Die reuze aardig meneer heeft mij verder geholpen. Het nam wel ruim een half uur in beslag maar mijn Truffeltje is weer up to date. Ze kan zelfs meegenomen worden als ik wil fietsen of wandelen! "Handig hé" zei die meneer toen we telefonisch afscheid namen. En nu heb ik de intelligente versie van Truffeltje.
Ik besloot haar een tweede kans te geven en samen met Barca gingen we aan de wandel. Ze navigeerde ons zeer nauwkeurig naar zijn LosLoopDijkje. Barca is niet zo gecharmeerd van Truffeltje haar stem. Dat gewauwel wat uit mijn broekzak komt begrijpt hij beslist niet. Tis een Briardje
en die reageren nu eenmaal gevoelig. Gezamenlijk kwamen we op het Dijkje en Barca mocht los, heerlijk vrij rennen en spelen met andere honden. Er kwamen hondeneigenaren met hondjes en zo liepen we gezellig op. Truffeltje gaf ineens een geluidje en dàt kon ik niet plaatsen? Ik haalde haar uit mijn broekzak en bekeek haar schermpje. Ze gaf aan dat er een controleapparaat in de buurt was! Tjonge, jonge, is Truffeltje weer van slag, zo mopperde ik tegen mijn elektronisch apparaat die volgens mij nooit een menselijk karaktertje kan krijgen. Vandaag tenminste niet! Hoe kun je nu een flitspaal aangeven als ik in de middle of the wood rondkuier? Dom ding, zo besloten we dat allemaal en dat aantal mensen was inmiddels al aardig opgelopen. Ik zette haar uit en ze verdween in mijn broekzak.
In de verte zagen we de eigenaresse van een Jack Russell ons tegemoet lopen en die had me een paar rode wangen! Van woede, zo konden wij dat al aardig inschatten want zo snel kon je niet verbranden van de zon. Oh, ze ging te keer! Het was geen stijl, hebben ze niks beters te doen, motte ze mij hebben, laten ze de jeugd maar eens aanpakken en zo hebben we ruim 15 minuten gekakelt. Wat bleek; ze is naar boven gelopen, daar mag je hond niet los lopen en dat had ze wel gedaan. Daar stonden de heren van het natuurgebied omdat naast dat pad veelvuldig te hard wordt gebrommerd door de plaatselijke jeugd en gelijktijdig pakte de heren ook het probleem van loslopende honden aan. Ze kreeg een boete van 75,00 euro per hond en gelukkig had ze er maar eentje bij dér. Haar andere twee Jackie's waren vandaag thuisgebleven omdat die niet zo lekker waren en dat werd juichend, door haar, als zijnde gelukkig bestempeld. We wisten allemaal dat dit eraan zat te komen, die enge controle. De zomer is weer begonnen en dus scherpt men terecht de natuurgebiedregels aan.
En dat kan want sinds kort heeft het natuurgebiedbeheer een nieuwe controleauto en die kan toch een hoop! Ze kunnen zelfs te hard rijdende brommertjes bekeuren en toen ging er bij mij een lampje branden! Truffeltje heeft die rijende/mobiele meetapparatuur wat in werking stond keurig gevonden, geheel volgens de gebruiksaanwijzing. De heren van het natuurgebied waren aan het controleren en bekeuren van zowel loslopende honden als te hard rijdende brommertjes.
Nou, toen wilde iedereen kennismaken met mijn Truffeltje en die mocht weer aan. Ja hoor, ze gaf netjes een knipperend signaaltje. 'Die boeven', zo zeiden wij. We liepen door en nee, wij trapte er niet in! Netjes bleven we op het Dijkje en Barca snapte er helemaal niks van. Mijn Briardje wilde zo als altijd naar boven en ik had de grootste moeite om hem op het Dijkje te houden. Met veel trainertjes is het gelukt. Ja, als het lekker rustig is loop ik ook op dat stukje verboden terrein want 3/4 deel van het jaar maakt niemand zich daar druk om, ook het natuurbeheer niet.
De voor ons bekende wagen van de kennelclub -iets van 19 mopshondjes- kwam aanrijden en één hondeneigenaresse kon haar nog net op tijd via de mobile telefoon waarschuwen. We hebben haar op afstand zien worstelen met een hele lading lijnen wat in haar achterbak ligt te verstoffen....maar ook zij kreeg geen bekeuring a 75,00 euro per hond! Truffeltje is in mijn achting gestegen en we besloten dat het voor vandaag genoeg was geweest. Iedere hondeneigenaar is weer gewaarschuwd en Truffeltje mag voorlopig met mij mee op reis voor de aankomende week, want daarna is mijn proefperiode voor de signalering van rijdende flitslampjes verlopen.
Dàg, Wilma
Abonnement voor rijdende controleapparatuur is inmiddels verlengd.


2 doggies
en bespaard je toch een mooie bekeuring uit op die manier. 









