Nou, ik durf het bijna niet te zeggen na alle reacties maar mijn zoon likt net zo hard terug! Hij vind het geen probleem is ook nooit ziek.
Wij vinden likken niet zo fijn, beter gezegd niet zo hygienisch.
Toen onze dochter nog heel klein was, gaf ze altijd de hond ook te drinken uit haar tuitbeker. Het consultatiebureau wist het niet zeker maar leek haar gevaarlijk vanwege de bacterien. De dierenarts gevraagd en die moest hard lachen, hij zei dat de hond eerder ziek van mijn dochter zou worden dan dat mijn dochter ziek van de hond werd.
Kort daarna werd een collega door een mens gebeten en dat was grotere paniek en toen hoorde zij bij de arts dat een mensenbeet gevaarlijker is dan een hondenbeet. Kortom allemaal verhalen en ik maak me er niet meer zo druk over.
Alleen ik vind het niet prettig en mijn zoon zegt dan: ik spreek ook de taal van de honden. Niet helemaal correct, een mens is een mens, een hond een hond maar ik laat het maar. Ik zie meer 'enthousiaste' mensen met hun honden om mij heen.




"


heel toevallig van de week op t.v. geweest bij, ken je lijf. 

