Hallo
Sinds een kleine week hebben wij een hondje uit Spanje geadopteerd. Ze is erg bang voor mensen. Ze gaat wel heel erg vooruit. Ook voor mijn vriendin en mij was ze heel bang maar binnen een paar dagen is ze veranderd in een hele lieve, aanhankelijke en vrolijke hond. Ook buiten gaat het steeds beter.
Als er mensen op bezoek komen vind ze het wel heel eng. Het liefst kruipt ze weg in een andere kamer. We zijn nu al zover dat ze op haar kussen blijft liggen als er mensen zijn. Iedereen negeert haar (in het begin wel even op een afstandje hurken met eventueel een snoepje. Deze pakt ze vaak niet aan van vreemden) zodat ze haar eigen tempo kan bepalen in het kennis maken. Mijn moeder liet ze wel toe om haar te knuffelen (op haar kussen). De keer daarop deed mijn moeder dit weer en toen hapte de hond naar haar gezicht. Dit was happen, geen bijten. Mijn moeder was dus te ver gegaan en de hond gaf een waarschuwing. Ik corrigeerde de hond (stem verheffen) maar vroeg me later af of dat wel eerlijk was. Ze mag niet happen maar ik denk echt dat dit waarschuwen was uit angst, grens aangeven.
Naar mijn vader gromde ze vandaag. Waarschijnlijk ook uit angst.
Kan iemand mij vertellen hoe ik hier (en de mensen op bezoek) het beste mee om kan gaan. Hoe kan ik er het beste voor zorgen dat ze visite vertrouwd en zelfs leuk gaat vinden. Geduld hebben we, maar we zijn bang om juist bij dit soort belangrijke momenten verkeerd te reageren of iets niet goed te doen.
We hebben al een goede tip gekregen om eerst met de visite buiten een wandeling te maken voordat we naar binnen gaan zodat ze deze mensen leert kennen. Dan ziet ze dat ik de mensen mijn territorium binnen laat en dus vertrouw.
Sorry voor het lange verhaal en alvast bedankt!












