Als je heel goed luistert hoor je vaak een verschil in grommen en ook kan je aan de lichaamshouding vaak zien over hoe of wat er eigenlijk bedoeld wordt.
Met spelen is het vaak niet echt grommen, maar is het meer grauwen.
Hoe lager het geluid, des te meer oppassen b.v:
Een gegrom die diep klinkt vanuit de borstkast duid vaak op dominate agressie, zodra het lichaam van de hond qua gewicht op de voorpoten leunt, met een starende blik en de oren naar voor is het een dominante bedreiging die je serieus moet nemen, bij provocatie kan de hond de aanval inzetten.
Als de toonhoogte van het gegrom van hoog naar laag gaat en weer omhoog, dan is het vaak uit onzekerheid, als je dan naar de lichaamshouding van de hond kijkt, zie je een wat lagere houding, de oren gaan vaak draaien van voor naar achter enzo. Onzekere honden willen ook nog wel eens tongelen, dat duid dat ze niet zeker zijn van de situatie.
Is het een hoog geluid, dan duid dat vaak op opwinding. Als je dan naar de lichaamshouding kijkt, dan zie je een opgewonden hond, soms gaan ze dan ook nog gapen met een hoge piep erachteraan.