Wij hebben onze pup nu alweer 9 weken in huis.
Zelf wilde ik al een poosje een hond, maar er waren meerdere redenen waarom ik er niet aan wilde beginnen, eentje daarvan was mijn oude benedenbuurman die onze ademhaling al overlast vond. Die stond de hele dag beneden met een stok tegen het plafond te rammen vanaf het moment dat mijn jongste dochter van 2 wakker werd. Om dan een piepend en misschien wel blaffend hondje in huis te halen, durfde ik dus niet hahaha!
Toen ik begin december hoorde dat meneer de boze buurman overleden was, ben ik direct op zoek gegaan naar een hondje. Het huis heeft een poos leeg gestaan, dus het ideale moment dacht ik zo.
Helaas in dezelfde periode heeft mijn ex-man besloten de kinderen niet meer op te halen. Hij gaat hertrouwen en blijkbaar heeft zijn verleden afgedaan.
Mijn oudste dochter van 7 en ik hebben er heel erg veel verdriet van. Ik heb mij nooit gerealiseerd hoe fijn het is om een hond te hebben als je verdrietig bent. Er zijn momenten geweest dat ik bang was dat ik spijt zou krijgen van het aanschaffen van een hond, omdat alleenstaande moeder zijn van 2 drukke kinderen op zichzelf al best druk is, maar ik moet zeggen.... ik geniet er nog iedere dag van. En belangrijker nog, mijn dochter van 7 kan zoveel liefde kwijt aan het hondje en knapt er zichtbaar van op als ze verdrietig is en Josefientje komt bij haar liggen. Wat een aanwinst kan het goede hondje bij het goede gezin zijn!
Ik ben heel erg trots op ons zonnetje in huis.
Mevrouw Josefientje Takkenbos doet haar dubbele naam eer aan.



3 doggies




geniet ervan


