Hoi,
Ook ik loop nu al met lood in m'n schoenen. Sterre is nu loops voor de tweede keer maar ik wil haar laten helpen vóór de derde loopsheid, dus over een maand of drie.
Voor mijn gevoel is niet loops worden voor een teef een on-natuurlijk iets.
Maar ik heb geen keus in mijn geval....
Als Sterre niet loops is, wil ze dolgraag alles voor mij doen. Nu moet ik vaker aan haar "vragen" óf ze wil werken voor mij. Ze zit duidelijk met d'r koppie ergens anders....
Da's even niet fijn voor mij....:-(
Ik geloof ook dat een hond geestelijk én lichamelijk er beter aan toe is, als de sterrilisatie pas gebeurd op een wat latere leeftijd.
Maar er wordt tegenwoordig, door sommige dierenartsen - heel anders over gedacht. Ik volg tóch liever mijn gevoel....
Ik ga óók bewust naar een dierenarts die met een gas-narcose werkt tijdens de operatie.
Desalniettemin zie ik er huizenhoog tegen op, om haar te laten opereren....
Het moment dat Sterre slaperig begint te worden door de prik, zal ook bij mij de nodige emotie los gaan maken.
En wat zal ik weer "gelukkig" zijn als we haar weer mogen komen ophalen, na het verlossende telefoontje....pffff....
Lieve groet, Ilja
High-five van * Sterre*