net zat ik op de bank tv te kijken en jazzy lag lekker met haar lieve snoetje op mijn schoot.
Ik zat een beetje over het leven na te denken dat het gewoon plotseling allemaal weg kan zijn. Dat is me dus overkomen met Ziggy en Jazzy keek me aan op een manier van: als ik moet helpen dan moet je het zeggen.
Ik bedacht me geen tel en tilde jazzy op en zette haar op schoot. Ze kroop helemaal in me met haar koppie over mijn arm. Mijn moeder zei dat ik haar niet te veel moet verwennen, maar je moet genieten van het leven zolang het nog kan.
En dat ga ik nu nog meer doen, want vooral op dit moment zit ik een beetje in de winter blues
. Die regen, kou en wind doet mij niet echt goed en ik ben echt toe aan het zonnetje. Maar ik ga er weer met positieve zin tegen aan.
En ik ga lekker genieten van Jazzy zo lang het nog kan. Dan verwen ik haar maar te veel, maar ik wil niet dat ik haar straks kwijt ben. En dat ik nog veel te weinig van haar heb genoten.
Dus mijn nieuwe motto is : geniet van het leven zo lang het nog kan.
Ik moet gewoon weer een beetje positief gaan denken wat ik heb echt in een dip gezeten. Geen zin in eten.. geen zin om naar buiten te gaan.. heel de tijd hangerig..
Maar we gaan er met nieuwe moed tegeaan en jazzy wil me vast wel helpen.
Hebben jullie ook last van dit rot weer.. Dan ben ik zo blij dat ik een hond heb, je bent verplicht om naar buiten te gaan en je bent toch een beetje bezig.
En ik ga nog meer genieten van mijn schat en nog meer verwennen.



3 doggies












